Spor ve Empati
Özet
Spor; belirli kurallar çerçevesinde gerçekleştirilen, eğlendirirken eğiten, performansı ve motivasyonu artıran bedensel aktiviteleri kapsarken, eğitim bireylere istendik davranış, bilgi ve değer kazandıran sürdürülebilir ve çok yönlü bir süreçtir. İletişim ise bireyler arasında bilgi, duygu ve düşüncelerin sözlü veya sözsüz sembollerle aktarılarak anlamların ortak kılınması sürecidir. İletişimin temel unsurlarını gönderici, mesaj, kanal ve alıcı oluştururken; uygunsuz kelime seçimi, kanal eksikliği, zamansal sorunlar ve kültürel farklılıklar iletişim engellerine yol açabilmektedir. Bu bağlamda empati, bir insanın kendisini karşısındakinin yerine koyarak onun duygu ve düşüncelerini doğru anlaması, bilişsel ve duygusal boyutta değerlendirmesidir. Didaktik, yaşantısal, model alma ve rol oynama gibi eğitim teknikleriyle geliştirilebilen empati becerisi; bireye öz-şefkat, esneklik, açık fikirlilik ve psikolojik dayanıklılık kazandırmaktadır. Empati ile sempati arasındaki temel fark ise; sempatide duygulara katılarak yandaş olmak esas iken, empatide karşıdakini tarafsız biçimde anlamak ön plandadır. Dökmen'in Aşamalı Empati Sınıflaması; Onlar, Ben ve Sen basamaklarından oluşmakta, gerçek empati Sen basamağında gerçekleşmektedir. Nitekim Yiğiter (2008) tarafından Kocaeli'de görev yapan 103 beden eğitimi ve spor öğretmeni üzerinde yürütülen araştırmada, öğretmenlerin empati beceri puanı ortalaması 135,21±16,05 olarak bulunmuş; spor eğitiminde empatik yaklaşımın, sporcuların karşılaştığı zor durumları tanımlama, etkili iletişim kurma ve olumlu bir sınıf atmosferi oluşturmadaki kritik önemi açıkça ortaya koyulmuştur.
While sports encompass physical activities performed within specific rules that enhance performance and motivation while entertaining, education is a sustainable, multifaceted process that instills desired behaviors, knowledge, and values in individuals. Communication, on the other hand, is the process of making meanings common between individuals by transmitting information, feelings, and thoughts through verbal or non-verbal symbols. While the fundamental components of communication consist of the sender, message, channel, and receiver; inappropriate word selection, channel deficiencies, timing issues, and cultural differences can lead to communication barriers. In this context, empathy is an individual's ability to put themselves in another person's shoes to accurately understand their feelings and thoughts on both cognitive and emotional dimensions. Empathy skills, which can be developed through training techniques such as didactic, experiential, modeling, and role-playing, provide individuals with self-compassion, flexibility, open-mindedness, and psychological resilience. The fundamental difference between empathy and sympathy is that while sympathy relies on sharing feelings and taking sides, empathy prioritizes understanding the other person impartially. Dökmen's Stage Model of Empathy consists of the They, I, and You stages, with true empathy occurring at the You stage. Indeed, in a study conducted by Yiğiter (2008) on 103 physical education and sports teachers working in Kocaeli, the teachers' mean empathy skill score was found to be 135.21±16.05, clearly demonstrating the critical importance of an empathetic approach in sports education for identifying difficult situations faced by athletes, establishing effective communication, and creating a positive classroom atmosphere.
Referanslar
Akkoyun, F, “Empatik Anlayış Üzerine,” Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 15 (2) : 63-69. 1982.
Baron-Cohen, S., Wheelwright, S., Hill, J., Raste, Y., & Plumb, I, “The ‘reading the mind in the eyes’ test revised version: A study with normal adults, and adults with asperger syndrome or high-functioning autism.” Journal of Child Psychology & Psychiatry & Allied Disciplines, 42, 241–251. doi: 10.1017/S0021963001006643. 2001.
Başaran, İ. E, Eğitime Giriş, Bilim Matbaası, Ankara. 1994.
Cüceloğlu, D, Yeniden İnsan İnsana, 33.Basım, Remzi Kitabevi, İstanbul. 2005.
Dökmen, Ü, Empatinin Yeni Bir Modele Dayanılarak Ölçülmesi ve Psikodrama ile Geliştirilmesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21, 1-2,( 155-190 ). 1988.
Dökmen, Ü, İletişim Çatışmaları ve Empati, 5. Basım, Sistem yayıncılık, İstanbul. 1997.
Dökmen, Ü, İletişim çatışmaları ve empati. Remzi Kitabevi. 55.Basım. İstanbul. 2015.
Erdoğan, İ, İletişimi Anlamak. Erk. Baskı, Pozitif Matbaacılık. Ankara. 2002.
Findlay, L. C., Girardi, A., & Coplan, R. J, “Links between empathy, social behavior, and social understanding in early childhood.” Early Childhood Research Quarterly, 21(3), 347–359. doi: 10.1016/j.ecresq.2006.07.009. 2006.
Gerling, K, “Empathy A Key Thinking Skill for Leadership,” Published in The Spinal Column, Ph.D. Dissertation, Nelson Marlborough Health Services, Nelson New Zealand, December. 2000.
Goleman, D. “Duygusal Zeka, 26.Basım (Çeviren Klinik Psikolog Banu Seçkin Yüksel),” Varlık Yayınları A.Ş. İstanbul. 2004.
Harmandar, İ.H, “Beden Eğitimi ve Spor’da Özel Öğretim Yöntemleri,” 1. Baskı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara. 2004.
Harrow, J, “Empathy: the spirituality of counseling, Originally published in Covenant of the Goddess Newsletter, Contents of this page are copyright,” 1995,1999,2001 by Judy Harrow. 1995.
Hartley, P, “Interpersonal Communication.” Routledge, Florence, USA. 1999.
Ishaq, A, “Essay: Development of children's creativity to foster peace.” The Lancet, 368, S26–S27. https://doi.org/10.1016/s0140-6736(06)69915-7. 2006.
Mayberry, M. L., & Espelage, D. L, “Associations among empathy, social competence, & reactive/rroactive aggression subtypes.” Journal of youth and adolescence, 36(6),787- 798.doi:10.1007/s10964-006-9113-y. 2007.
Mısırlı, İ, Genel İletişim, Detay Yayıncılık, 1.Baskı, Ankara. 2003.
Neff, K.N., Rude, S.S. & Kristin L. Kirkpatrick, K.L, “An examination of self-compassion in relation to positive psychological functioning and personality traits.” Journal of Research in Personality, 41,90 8-916. 2007.
Pişkin, M. “Empati, kaygı ve çatışma eğilimi arasındaki ilişki,” A.Ü. E.B.F. Dergisi, 22 (2);775-784. 1991.
Rizkyanti, C.A., Wahyuni, C. & Salatas, S, “Empathy and Defender Role in Bullying at School: Student-Teacher Relationship as Mediator.” Electronic Journal of Research in Educational Psychology, 19(2), 227-246. 2021.
Sönmez, V. (2002), “Eğitim Felsefesi,” Anı Yayıncılık, 6.Baskı, Ankara.
ŞAHİN Mustafa, Üniversite Sınıf Atmosferinin Algılanan Empatik İletişim Düzeyleri Açısından İncelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon. 1997.
Turan, K, “Milli Eğitime Bağlı Meslek Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin İş Tatmini.” Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. 2004.
Tutar, H., & Yılmaz, M. K., “Genel İletişim,” Nobel Yayın Dağıtım, 4. Baskı, Ankara. 2003.
Traversy, J, “Encouraging Empathy in Our Children,” An article by Joan Traversy, http://www.advancinginsights.org/article4.htm 20.01.2008. 2008.
Wispe, L, “The Distinction Between Sympathy and Empathy: To Call Forth a Concept, A world is Needed.” Journal of Pesonality and Social Psychology. 1986.
Yiğiter, K, “Kocaeli ilinde görevli ilk ve orta öğretim kurumlarında çalışan beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin empati becerilerinin incelenmesi. (Kocaeli il merkezi örneği).” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya. 2008.
