Sporda Dijital Liderlik
Özet
Bu çalışma, oyun ve spor kavramlarının dijitalleşme süreciyle geçirdiği dönüşümü ve e-spor ekosisteminde ortaya çıkan dijital liderlik olgusunu ayrıntılı biçimde incelemektedir. Oyun ve spor, bireylerin zihinsel, fiziksel ve sosyal gelişimine katkı sağlayan kurallı eylemler iken, günümüzdeki teknolojik gelişmeler sporun saha ruhunda ve yapısında köklü değişimler yaratmış, e-spor gibi yenilikçi dijital faaliyetlerin doğmasına öncülük etmiştir. Metinde otokratik, demokratik, dönüşümsel, tam serbesti tanıyan ve durumsal liderlik modelleri geleneksel ile dijital spor bağlamındaki yansımalarıyla değerlendirilmektedir. Teknolojik dönüşümle birlikte tanımlanan dijital liderler; teknolojiyi amaca uygun şekilde kullanan, vizyoner, iletişim, halkla ilişkiler, markalaşma, profesyonel gelişim ve öğrenme alanlarını yeniden tasarlama konularında yüksek dijital yeterliliğe sahip bireylerdir. Geleneksel spor kulüplerinin de e-spor takımları kurarak yatırım yaptığı bu yeni dijital ortamda, takımları birleştiren, motive eden, stratejik karar alan ve yönlendiren liderlere ihtiyaç duyulmaktadır. Sonuç olarak, e-spor organizasyonlarında liderlik eden kişilerin geleneksel liderlik işlevlerinin yanı sıra dijital oyunlar, çevrimiçi ağlar ve yeni teknolojiler hakkında "ekstra yeteneklere" ve farkındalığa sahip olmaları kritik bir gerekliliktir.
This study thoroughly examines the transformation of the concepts of play and sports through the process of digitization, as well as the phenomenon of digital leadership emerging within the esports ecosystem. While play and sports are structured activities that contribute to individuals' mental, physical, and social development, contemporary technological advancements have brought about fundamental changes in the nature and spirit of sports, leading to the rise of innovative digital activities such as esports. The text evaluates autocratic, democratic, transformational, laissez-faire, and situational leadership models along with their reflections in both traditional and digital sports contexts. Defined in parallel with technological transformation, digital leaders are visionary individuals who utilize technology effectively for targeted purposes and possess high digital competence in communication, public relations, branding, professional growth, and redesigning learning environments. In this new digital sports environment, where traditional sports clubs actively invest by establishing esports teams, there is a clear need for unifying, motivating, strategically decisive, and guiding leaders to ensure team cohesion and success. Consequently, leaders operating within esports organizations must possess "extra abilities" and deep awareness regarding digital games, online networks, and new technologies, alongside fulfilling traditional leadership functions.
Referanslar
A. Balyer, & Ö. Öz, “Academicians’ views on digital transformation in education”, 2018.
A. Guttmann, “Sports: The First Five Millennia”, Amherst and Boston, MA: University of Massachusetts Press, 2004.
A. Tabak, “Tarihsel gelişimi içerisinde liderlik tanımları ve liderlik kavramının günümüzdeki yeri”, Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, 2001.
A. Öztürk, ”Okul Öncesi Eğitimde Oyun”, Ankara: Eğiten Kitap, 2010.
B. Krzanich, “Digitization Is Upon Us -The Biggest Change In Sports In Over 100”, 2016.
B. Raza, “Leadership 4.0, module: management cometencies 1”, https://www.academia.edu/25513158/LEADERSHIP_4.0_Module_Management_Competenci es_1_MC1_MBA_Aviation_Enrolment_number_1042342 (Erişim Tarihi: 15.10.2019)
Ç. Sevindik & S. B. Çavuşoğlu, “ Sporda Dijitalleşme ve Sonrası”, Ispec International Journal Of Social Sciences & Humanities, 5(2), 72-81, 2021.
D. N. Den Hartog, R. J. House, P. J. Hanges, S. A. Ruiz-Quintanilla, P. W. Dorfman, I. A. Abdalla ve J. Zhou, “Culture specific and cross-culturally generalizable implicit leadership theories: Are attributes of charismatic/transformational leadership universally endorsed?”, The leadership quarterly, 10(2), 219-256, 1999.
D. Salonius-Pasternak & H. Gelfond “The next level of research on electronic play: Potential benefits and contextual influences for children and adolescents”. Human Technology, 1(1), 5-22, 2005.
E- Spor, https://www.webtekno.com/dunyadaki-en-iyi-espor-oyunlari-h114511.html (Erişim tarihi: 23 Şubat 2022).
E. Sheninger, ”Pillars of digital leadership, http://leadered.com/pdf/LeadingintheDigitalAge_11.14.pdf (Erişim Tarihi: 14.10.2019)
F. Çelebi, “Dijital çağda liderlik ve girişimcilik”, Ankara: İksad Yayınevi, 2021.
International Online Journal of Education and Teaching (IOJET), 5(4), 809-830.
J. Edmonstone & J. Western, “Leadership development in health care: what do we know?” J Manag Med 16, 34–47, 2002.
J. Van Dijk, ‘’Ağ Toplumu’’, Çev. Özlem Sakin, Epilson Yayınevi, İstanbul, 2018.
K. Cherry, “Autocratic Leadership: Key Characteristics, Strengths, and Weaknesses of Autocratic Leadership”. An article published on Verywellmind Journal: Reviewed by Steven Gans, MD, 2018.
K. Cherry, “Leadership Theories - 8 Major Leadership Theories”. Retrieved from: http://psychology.about.com/ od/leadership/p/leadtheories.htm, 2012.
K. Jonasson & J. Thiborg, “Electronic sport and its impact on future sport, Sport in Society”, 13:2, 287-299, 2010.
L. Eraslan, “Liderlikte post-modern bir paradigma: dönüşümcü liderlik. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi”, Cilt:1, Sayı:1, 2004.
L. Eraslan, “Liderlik olgusunun tarihsel evrimi, temel kavramlar ve yeni liderlik paradigmasının analizi”, Milli Eğitim Dergisi, Sayı: 162, Bahar, 2004.
L. T. Ng, & J. P. R. Rivera, “Exploring transformational leadership and fellowship in a cultural context: The case of the Philippines. Asia-Pacific Social Science Review”, 17(3), 136-141, 2018.
M. Yusof, , R., M. Yaakob, F., M., & M. Ibrahim, Y. “Digital leadership among school leaders in malaysia, International Journal of Innovative Technology and Exploring Engineering”, 8(9), 1481-1485, 2019.
N. Akhter, “Studying that attitude of parents towards education of their children: A study conducted in low literacy areas of the Punjab”, 2008.
N. T. Irge, “Dijital liderlik / Digital leadership”, International Congress on Business and Marketing. s. 21-27, 2018.
O. A. El Sawy, P. Kræmmergaard, H. Amsinck, , & A. L. Vinther, “How LEGO built the foundations and enterprise capabilities for digital leadership”, MIS Quarterly Executive, 15(2), 141- 166, 2016.
O. V. Şafaklı, “KKTC’deki Kamu Bankalarında Liderlik Üzerine Bir Çalışma”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6 (1) , 132-143, 2005.
Ö. Dinçer ve Y. Fidan, “Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası”, 3. Baskı, İstanbul, 1996.
Ö. Z. Ömer, Dijital liderlik: Dijital dünyada okul lideri olmak. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(1), 45-57, 2020.
R. Martens, “Başarılı Antrenörlük”, Beyaz Yayınları, İstanbul, (1998).
R. P. Vecchio, “ Situational leadership theory”, Journal of Applied Psychology, Aug 1987, Vol. 72, Issue 3, pg. 444, 1987.
R. Piccolo & J. Colquitt, “ Transformational leadership and job behaviors: the mediating role of core job characteristics”, Academy of Management Journal, 49(2), 327-340, 2006.
S. Maqsood, H. Bilal, &, R. “Manager’s leadership styles and employee job satisfaction”, 2013.
S. Özmen, Ö. Özer & O. Özkan, “Investıgatıon Of Ethıcal Leadershıp And Organızatıonal Culture In Healthcare Professıonals: Applıcatıon In A Prıvate Hospıtal-Sağlık Çalışanlarında Etik Liderlik Ve Örgüt Kültürünün İncelenmesi: Özel Bir Hastanede Uygulama”, 2020.
Ş. Tiryaki, “Spor psikolojisi”, Eylül Kitap ve Yayınevi, Ankara, 2000.
T. M. Bennett, “A Study of the Management Leadership Style Preferred By It Subordinates”, Journal of Organizational Culture, Communications and Conflict, 13(2), 1-25, 2009.
T. Biçer, “Sporda Toplam Kalite Uygulamaları ve Futbol Uygulaması”, İstanbul: Beyaz Yayınlar, 2014.
Y. Gedik, “Dönüşümsel Ve İşlemsel Liderlik”, Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3 (2) , 19-34, 2020.
