İntrakraniyal Bypass Prosedürü Uygulanan Moyamoya Hastası Pediatrik Olguda Anestezi Yönetimi

Moyamoya Hastalığı ilk kez 1969’da Suzuki ve Takaku tarafından tanımlanmış olup, genellikle çocuklarda ilerleyici serebrovasküler oklüzyonlarla tekrarlayan inme olarak ortaya çıkmaktadır. Japonca'da 'moya moya' 'sigara dumanı' anlamına gelmektedir ve bu hastaların serebral anjiyografik görüntüsü buna benzemektedir (Resim 1). Genellikle orta ve anterior serebral arterler etkilenmektedir. Asyalılar daha çok etkilenmekte ancak Japonya'da bile bu oran 1/100.000'den azdır (1). Etkilenen serebral hemisferin kan akımını iyileştirmek için direkt ya da indirekt bypass olarak birkaç farklı cerrahi teknik uygulanmaktadır. Bizim 13 yaşındaki Moyamoya hastası kız olgumuzda indirekt bypass prosedürü olan ensefaloduro-arteriyo-sinanjiyoz (EDAS) yapılmasına karar verildi. Revaskülarizasyon prosedürlerinin serebral iskemi riskinin yüksek olması nedeniyle anestezi yönetimi çok büyük dikkat gerektirmektedir. 

Moyamoya disease was first described by Suzuki and Takaku in 1969, typically presenting in children as recurrent strokes with progressive cerebrovascular occlusions. In Japanese, "moya moya" means "puff of cigarette smoke," which describes the appearance of the cerebral angiographic images in these patients (Figure 1). Generally, the middle and anterior cerebral arteries are affected. Asians are predominantly affected; however, even in Japan, the incidence is less than 1 in 100,000 (1). Several different surgical techniques, including direct or indirect bypass, are performed to improve blood flow to the affected cerebral hemisphere. In our case of a 13-year-old female patient with Moyamoya disease, it was decided to perform encephaloduroarteriosynangiosis (EDAS), which is an indirect bypass procedure. Anesthesia management requires utmost caution due to the high risk of cerebral ischemia associated with revascularization procedures.