Dermatomiyozitli Olgunun Anestezi Yönetiminde Rokuronyum ve Sugammadeks Kullanımı
Özet
Dermatomiyozit (DMT), bilateral proksimal kas güçsüzlüğü ve spesifik cilt lezyonları ile seyreden, pulmoner aspirasyon ve kardiyak komplikasyon riskinin yüksek olduğu nadir bir inflamatuar hastalıktır. Bu hasta grubunda nöromüsküler bloke edici ajanlara (NMBA) karşı anormal yanıtlar gelişebilmesi, anestezi yönetimini kritik hale getirmektedir. 41 yaşında, DMT tanılı ve ejeksiyon fraksiyonu %45 olan bir erkek hastaya retina dekolmanı nedeniyle cerrahi planlanmış; indüksiyonda propofol ve remifentanilin yanı sıra kas gevşetici olarak 0.6 mg/kg roküronyum kullanılmıştır. Operasyon boyunca nöromüsküler monitörizasyon (TOF) ile takip edilen hastada entübasyon 135. saniyede gerçekleştirilmiş, 115 dakikalık işlem boyunca stabil seyir izlenmiştir. Cerrahi sonunda TOF oranı %25 iken uygulanan 2 mg/kg sugammadeks, 230 saniye içinde nöromüsküler fonksiyonları %95 oranına ulaştırarak güvenli ekstübasyon sağlamıştır. Literatürde DMT'li olgularda roküronyum etkisinin geç başladığı ve iyileşmenin uzayabildiği bildirilmektedir; bu durumun intramüsküler kan akımındaki azalmadan kaynaklandığı düşünülmektedir. Sonuç olarak, DMT hastalarında postoperatif rezidüel blok riskini önlemek için sugammadeks etkili bir seçenek sunmakta, ancak bu süreçte mutlaka objektif nöromüsküler izlem ve yakın postoperatif takip yapılması önerilmektedir.
Dermatomyositis (DMT) is a rare inflammatory disease characterized by bilateral proximal muscle weakness and specific skin lesions, carrying a high risk of pulmonary aspiration and cardiac complications. Anesthesia management is critical in this patient group due to the potential for abnormal responses to neuromuscular blocking agents (NMBAs). A 41-year-old male patient with DMT and an ejection fraction of 45% was scheduled for retinal detachment surgery; propofol, remifentanil, and 0.6 mg/kg rocuronium were used for induction. The patient was monitored with neuromuscular monitoring (TOF) throughout the 115-minute procedure, with intubation performed at 135 seconds, and remained stable. At the end of the surgery, 2 mg/kg sugammadex administered at a TOF ratio of 25% restored neuromuscular function to 95% within 230 seconds, allowing for safe extubation. Literature reports that in DMT cases, the onset of rocuronium may be delayed and recovery prolonged, likely due to reduced intramuscular blood flow. In conclusion, sugammadex provides an effective option to prevent postoperative residual block in DMT patients; however, objective neuromuscular monitoring and close postoperative follow-up are strictly recommended during this process.
Referanslar
Dalakas MC. Review: an update on inflammatory and autoimmune myopathies. Neuropathology and Applied Neurobiology. 2011 Apr;37(3):226-242. doi: 10.1111/j.1365-2990.2010.01153.x.
Ernste FC, Reed AM. Idiopathic inflammatory myopathies: current trends in pathogenesis, clinical features, and up-to-date treatment recommendations. Mayo Clinic Proceedings. 2013 Jan;88(1):83-105. doi: 10.1016/j.mayocp.2012.10.017.
Joshi D, Mahmood R, Williams P, et al. Dysphagia secondary to dermatomyositis treated successfully with intravenous immunoglobulin: a case report. International Archives of Medicine. 2008 Jul 23;1(1):12. doi: 10.1186/1755-7682-1-12.
Schwartz JJ. Skin and musculoskeletal diseases. In: Hines RL, Marschall KE, editors. Stoelting’s Anesthesia and Co-existing Disease. 5th ed. Philadelphia: Churchill Livingstone; 2008. p. 437-467.
Dalakas MC. Polymyositis, dermatomyositis, and inclusion body myositis. In: Fauci AS, Braunwald E, Kasper DL, et al., editors. Harrison’s principles of internal medicine. 17th ed. United States of America: McGraw-Hill; 2008. p. 2696-2702.
Kim SY, Lee YB. Response to neuromuscular blockade with rocuronium during general anesthesia in a patient with dermatomyositis- A case report. Anesthesia and Pain Medicine. 2018;13:61-64. doi:10.17085/apm.2018.13.1.61.
Flusche G, Unger-Sargon J, Lambert DH. Prolonged neuromuscular paralysis with vecuronium in a patient with polymyositis. Anesthesia and Analgesia. 1987; 66: 188-90.
Kendigelen P, Tutuncu AC, Ashyralyyeva G, et al. Sugammadex usage in a patient with dermatomyositis. Journal of Clinical Anesthesia. 2015 Aug;27(5):438-9. doi: 10.1016/j.jclinane.2015.03.011.
Suzuki T, Nameki K, Shimizu H, et al. Efficacy of rocuronium and sugammadex in a patient with dermatomyositis. British Journal of Anaesthesia. 2012 Apr;108(4):703. doi: 10.1093/bja/aes087.
Kitajima O, Suzuki T, Fukano N, et al. Onset of rocuronium-induced neuromuscular block evaluated subjectively and accerelomyographically at the masseter muscle. Journal of Anesthesia. 2011; 25: 376–9. doi:10.1093/bja/aes087.
Dalakas MC, Hohlfeld R. Polymyositis and dermatomyositis. Lancet. 2003 Sep 20;362(9388):971-82. doi: 10.1016/S0140-6736(03)14368-1.
Suy K, Morias K, Cammu G, et al. Effective reversal of moderate rocuronium- or vecuronium-induced neuromuscular block with sugammadex, a selective relaxant binding agent. Anesthesiology. 2007 Feb;106(2):283-8. doi: 10.1097/00000542-200702000-00016.
Suzuki T, Kitajima O, Ueda K, et al. Reversibility of rocuronium-induced profound neuromuscular block with sugammadex in younger and older patients. British Journal of Anaesthesia. 2011 Jun;106(6):823-6. doi: 10.1093/bja/aer098.
Mirakhur RK. Sugammadex in clinical practice. Anaesthesia. 2009 Mar;64 Suppl 1:45-54. doi: 10.1111/j.1365-2044.2008.05870.x.
