Kilo Vermek Zor mu? Kolay mı?- Hemşire Bakışıyla
Özet
Kilo verme süreci, fiziksel bir eylem olmanın ötesinde alışkanlıkları değiştirme, konfor alanından çıkma ve psikolojik hazırlık gerektiren bilişsel bir süreçtir. Başarıya ulaşmak için sonuç yerine sürece odaklanmak, gerçekçi hedefler belirlemek, öz güveni ve iradeyi güçlendiren imgeleme tekniklerinden yararlanmak kritik öneme sahiptir. Kişinin kendi motivasyon kaynaklarını keşfetmesi, zayıf yönlerinin farkına vararak bahanelerden kurtulması ve gerektiğinde profesyonel destek alması bu zorlu algılanan yolculuğu kolaylaştırır.
Weight loss is a cognitive process that requires changing habits, stepping out of one's comfort zone, and psychological preparation beyond just physical action. Focusing on the process rather than the outcome, setting realistic goals, and utilizing imagery techniques to strengthen self-confidence and willpower are critical for success. Discovering personal motivation sources, recognizing weaknesses to eliminate excuses, and seeking professional support when necessary simplify this journey that is often perceived as difficult.
Referanslar
Acar, K. (2019). Ameliyat öncesi ve sonrası uygulanan imgeleme tekniğinin bulantı kusma ve diğer semptomlar üzerine etkisi: Prospektif randomize kontrollü çalışma (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
Bebiş, H. (2017). Sağlığın geliştirilmesi ile ilgili modeller. S. Ayaz Alkaya (Ed.) Sağlığın Geliştirilmesi. Ankara: Hedef Yayıncılık Bulduk, S., Yurt, S., Dinçer, Y., Ardıç, E. (2015). Sağlık Davranışı Modelleri. DÜ Sağlık Bil Enst Derg., 5(1), 28-34.
Chen, S.F., Wang, H.H., Yang, H.Y., Chung, U.L. (2015). Effect of relaxation with guided imagery on the physical and psychological symptoms of breast cancer patients undergoing chemotherapy. Iran Red Crescent Med J., 17(11):e31277. Dedeli, Ö., Fadıloğlu, Ç. (2011). Obezitede Sağlık inanç modeli ölçeğinin geliştirilmesi. TAF Prev Med Bull, 10(5), 533-542.
Engin, E., Çam, O. (2005). Farkındalık ve psikiyatri hemşireliği. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 21(2), 159-168. Geniş, B., Kayalar, A., Dönmez, A., Coşar, B. (2021). Obez ve aşırı kilolu bireylerde yapılandırılmış bilişsel davranışçı grup terapisinin vücut ağırlığı, ruhsal durum ve yaşam kalitesi üzerine etkisi: 16 haftalık bir takip çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi. https://doi.org/10.5080/u25606
Koca, G.S., Erigüç, G. (2017). Sağlık çalışanlarının kişisel açılım ve geri bildirim düzeylerinin johari penceresi modeli ile değerlendirilmesi. Akademik Bakış Dergisi, 64, 343-367. Odabaşı, Y., Barış, G. (2005). Tüketici Davranışı (5. bs.). İstanbul: Mediacat Kitapları. Sertöz, Ö.Ö., Mete, H.E. (2005). Obezite tedavisinde bilişsel davranışçı grup terapisinin kilo verme, yaşam kalitesi ve psikopatolojiye etkileri: Sekiz haftalık izlem çalışması. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 15(3), 119-126.
Tedik, S.E. (2017). Fazla kilo/obezitenin önlenmesinde ve sağlıklı yaşamın desteklenmesinde hemşirenin rolü. Türkiye Diyabet ve Obezite Dergisi , 1 (2) , 54-62 . Yaralı, S., Hacıalioğlu, N. (2020). Obezite yönetiminde sağlık inanç modelini kullanma ve hemşirenin rolü. GÜSBD, 9(4), 407-415.
