İlaçların Uygulama Prensipleri: Parenteral İlaç Uygulama Prensipleri

Özet

Parenteral ilaç uygulamalarında geçimsizlik, infüzyon hızı ve ilaç etkileşimleri kritik öneme sahiptir. Yoğun bakım ünitelerinde yapılan en sık hataların infüzyon hızıyla ilişkili olduğu; özellikle antimikrobiyaller, sedatifler, analjezikler, vazopressörler ve insülinin en fazla hata yapılan grupları oluşturduğu belirtilmektedir. Ciddi enfeksiyonu olan kritik hastalarda antibiyotiklerin farmakokinetik ve farmakodinamik özelliklerine göre doğru dozlanması ve uygun sürelerde infüze edilmesi tedavinin başarısını belirlemektedir. Zamana bağlı etki gösteren penisilinler, sefalosporinler ve karbapenemlerin uzun süreli veya sürekli infüzyonlarla uygulanması mortaliteyi düşürmektedir; ancak sıcaklık ve çözücü gibi stabiliteyi etkileyen faktörler nedeniyle karbapenemler için 3 saatlik uzatılmış infüzyonlar önerilmektedir. Glisemik kontrol için kritik hastalarda sürekli regüler insülin infüzyonu önerilirken, insülinin polivinil klorür (PVC) yüzeylere yüksek oranda adsorbe olması nedeniyle polypropylene (PP) torbalarla 24 saatlik infüzyon yapılması daha akılcı bir yaklaşım olarak öne çıkmaktadır. Yoğun bakım ünitelerinde morbiditeyi azaltmak amacıyla uygulanan mekanik ventilasyona uyumu artırmak için sedasyon, analjezi ve vazoaktif tedaviler de ağırlık bazlı dozlama ve uygun konsantrasyonlu infüzyon çözeltileri hazırlanarak dikkatle yönetilmelidir.

In parenteral drug administration, incompatibility, infusion rate, and drug interactions are of critical importance. It is reported that the most common errors in intensive care units are related to the infusion rate, with antimicrobials, sedatives, analgesics, vasopressors, and insulin being the most error-prone drug groups. In critically ill patients with severe infections, the correct dosing and appropriate infusion durations of antibiotics according to their pharmacokinetic and pharmacodynamic properties determine treatment success. Administering time-dependent penicillin, cephalosporins, and carbapenems via prolonged or continuous infusions reduces mortality; however, extended 3-hour infusions are recommended for carbapenems due to stability-influencing factors such as temperature and solvent. For glycemic control, continuous regular insulin infusion is recommended in critically ill patients, and since insulin highly adsorbs to polyvinyl chloride (PVC) surfaces, performing a 24-hour infusion using polypropylene (PP) bags emerges as a more rational approach. To reduce morbidity in intensive care units, sedation, analgesia, and vasoactive therapies administered to improve compliance with mechanical ventilation must also be carefully managed by implementing weight-based dosing and preparing appropriate infusion concentrations.

Referanslar

Ekincioğlu Bayraktar A, Demirkan K. Klinik nütrisyon ve ilaç etkileşimleri. Turk J Surg. 2013; 29(4):177-186.

Aslan Ö, Ünal Ç. Cerrahi yoğun bakım ünitesinde parenteral ilaç uygulama hataları. Gulhane Med J. 2005;4(3):175-178.

Valentin A, Capuzzo M, Guidet B et al. Errors in administration of parenteral drugs in intensive care units: multinational prospective study. BMJ. 2009;338:b814.

Calabrase A, Erstad B, Brnadl K et al. Medication administration errors in adult patients in the ICU. Intensive Care Med. 2001;27(10):1592-1598.

Kumar A. Optimizing antimicrobial therapy in sepsis and septic shock. Crit Care Clin. 2009;25(4):733-751.

Kumar A, Singh NP. Antimicrobial dosing in critically ill patients with sepsis-induced acute kidney injury. Indian J Crit Care Med. 2015;19(2):99-108.

Stewart SD, Allen S. Antibiotic use in critical illness. J Vet Emerg Crit Care. 2019;29(3):227-238.

Falagas ME, Tansarli GS, Ikawa K, Vardakas KS. Clinical outcomes with extended or continuous versus short-term intravenous infusion of carbapenems and piperacillin/tazobactam: a systematic review and meta-analysis. Clin Infect Dis. 2013;56(2):272-282.

Dulhunty JM, Roberts JA, Davis JS et al. Continuous infusion of beta-lactam antibiotics in severe sepsis: a multicenter double-blind, randomized controlled trial. Clin Infect Dis. 2013; 56(2):236-244.

Roberts JA, Abdul-Aziz MH, Davis JS et al. Continuous versus intermittent β-lactam infusion in severe sepsis. A meta-analysis of individual patient data from randomized trials. Am J Respir Crit Care Med. 2016;194(6):681-691.

Bartoletti M, Giannella M, Lewis RE et al. Extended infusion of β-lactams for bloodstream infection in patients with liver cirrhosis: an observational multicenter study. Clin Infect Dis. 2019;69(10); 1731-1739.

Snehal S, Barton G, and Fischer A. Pharmacokinetic considerations and dosing strategies of antibiotics in the critically ill patient. J Intensive Care Soc. 2015;16(2):147-153.

Onufrak NJ, Forrest A, and Gonzalez D. Pharmacokinetic and pharmacodynamic principles of anti-infective dosing. Clin Ther. 2016;38(9):1930-1947.

Rybak MJ, Le J, Lodise TP et al. Therapeutic monitoring of vancomycin for serious methicillin-resistant Staphylococcus aureus infections: a revised consensus guideline and review by the American Society of Health-System Pharmacists, the Infectious Diseases Society of America, the Pediatric Infectious Diseases Society, and the Society of Infectious Diseases Pharmacists. Clin Infect Dis. 2020;71(6):1361-1364.

Prescott WA, Gentile AE, Nagel JL, Pettit RS. Continuous-infusion antipseudomonal beta-lactam therapy in patients with cystic fibrosis. P&T. 2011;36(11):723-763.

Fawaz S, Barton S, Whitney L, Swinden J, Nabhani-Gebara S. Stability of meropenem after reconstitution for administration by prolonged infusion. Hosp Pharm. 2019; 54(3): 190-196.

Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, Mopem 1gr Kısa Ürün Bilgisi. https://titck.gov.tr/storage/Archive/2019/kubKtAttachments/TITCK-MOPEM%201%20GR-UYGUN%20KUB.pdf_16a2ec2c-f504-489a-b578-f7b8989d7365.pdf

UpToDate®. (Wolters Kluwer Health, Massachusetts, ABD). https://www.uptodate.com/contents/search

The Sanford Guide to Antimicrobial Therapy. (Antimicrobial Therapy, Inc., Sperryville, ABD) https://www.sanfordguide.com/products/digital-subscriptions/sanford-guide-to-antimicrobial-therapy-mobile/

Coşkun R, Gündoğan K, Güven M, Sungur M. Efficacy of an insulin infusion treatment protocol administered in a medical intensive care unit. J Crit Intensive Care. 2012;1:9-12.

Qaseem A, Chou R, Humphrey LL, Shekelle P, Clinical Guidelines Committee of the American College of Physicians. Inpatient glycemic control: best practice advice from the Clinical Guidelines Committee of the American College of Physicians. Am J Med Qual. 2014; 29(2): 95-98.

American Diabetes Association. Diabetes care in the hospital: standards of medical care in diabetes- 2019. Diabetes Care. 2019; 42(1): 173-181.

Goldberg PA, Kedves A, Walter K, Groszmann A, Belous A, Inzucchi SE."Waste not, want not”: Determining the optimal priming volume for intravenous insulin infusions. Diabetes Technol Ther. 2006;8(5):598-601.

Kalra S, Bajwa SJ. Intravenous insulin use: technical aspects and caveats. JPMA. 2013;63(5):650-653.

Turner RE. Insulin administration for the control of blood glucose in the adult ICU-an evidence-based guideline: guideline. SAJCC. 2007;23(1):24-30.

Sürmelioğlu N, Nenni M, Fırat A, Demirkan K, Özcengiz D. Evaluation of regular insulin adsorption to polypropylene bag and polyvinyl chloride infusion set. Int J Clin Pract. 2021;75:e13895.

Kuşcu Ö. Yoğun bakımda mekanik ventilasyon uygulanan hastalarda sedasyon ve analjezi. Ortadoğu Tıp Derg. 2018;10 (2):183-189.

Schweickert WD and Kress JP. Strategies to optimize analgesia and sedation. Crit Care. 2008;12(3):6-16.

Medscape. (WebMD, New York, ABD). https://www.medscape.com/pharmacists

Gelecek

28 Ekim 2022

Lisans

Lisans