Hırıltılı, Hışıltılı Solunum
Özet
Hışıltılı solunum (wheezing), çocukluk döneminde hava yollarındaki daralma sonucu ortaya çıkan ve özellikle süt çocuklarında sık rastlanan önemli bir klinik bulgudur. Bu durum; erken geçici, persistan ve geç başlangıçlı olmak üzere üç farklı fenotipte sınıflandırılmakta olup, en sık viral enfeksiyonlar ve astım nedeniyle görülmektedir. Tanı sürecinde hastanın öyküsü ve fizik muayenesi kritik rol oynarken; kistik fibrozis, yabancı cisim aspirasyonu ve gastroözofageal reflü gibi atipik nedenlerin dışlanması hayati önem taşır. Tedavinin temel amacı, semptomları kontrol altına alarak atakları önlemek ve çocuğun yaşam kalitesi ile akciğer fonksiyonlarını korumaktır. Bu kapsamda risk faktörlerinin belirlenmesi ve erken tanı, kalıcı akciğer hasarının önlenmesi açısından büyük bir halk sağlığı değeri taşımaktadır.
Wheezing is a high-pitched, whistling sound resulting from narrowed airways, and it is most commonly observed during infancy due to physiological and anatomical factors. While often associated with viral infections or asthma, recurrent wheezing can also stem from diverse conditions such as gastroesophageal reflux, foreign body aspiration, or congenital anomalies, requiring a detailed clinical history and physical examination for accurate differential diagnosis. Management aims to control symptoms, prevent exacerbations, and protect long-term lung function through a combination of risk factor mitigation and appropriate medical interventions.
Referanslar
Engin MNN, Temizkan RC, Kilicaslan O et al. Recurrent wheezing in children : a tertiary care hospital data. Family Practice and Palliative Care. 2018;3(1): 7–11.
Ulusoy E, Burcu R, Bal CM, et al. Hışıltılı Çocukların Genel Özellikleri. Zeynep Kamil Tıp Bülteni. 2020;51(2): 69–72.
Muglia C, Oppenheimer J. Wheezing in Infancy: An Overview of Recent Literature. Current Allergy and Asthma Reports. 2017;17(10): 1–6. doi:10.1007/s11882-017-0737-7
Uğur,C. (2020). Hışıltılı Çocuk. Pediatride Güncel Yaklaşımlar-1 içinde(s.147-155). Ankara: Akademisyen Kitapevi
Abadoğlu Ö, Aydın Ö, Bavbek S, et al. Astım Tanı ve Tedavi Rehberi2020 Güncellemesi (2020). )10.02.2022 tarihinde https://www.aid.org.tr/wp-content/uploads/2020/12/astim-rehberi-2020.pdf adresinden ulaşılmıştır.)
İnal A, Kendirli SG, Altıntaş DU et al. Hışıltılı Çocuklarda Eti̇yoloji̇ : Dört Yıllık Veri̇leri̇mi̇z. Türkiye Çocuk Hast Derg 2009;3(1):24-30.
Uysal P, Karaman Ö. Management of Wheezy Infant. Turkish Journal of Pediatric Disease. 2013;7(2): 99–105. doi:10.12956/tjpd.2013.2.10
Gürz AA, İğde FAA, Dikici MF, et al. Birinci Basamakta Hışıltılı Çocuğa Yaklaşım. TJFMPC 2013;7(2):18-25.
Birgül K, Altinel N, Bülbül L, et al. Evaluation of etiology and demographic factors in children with wheezing. Medical Journal of Bakirkoy. 2014;10(4): 147–152. doi:10.5350/BTDMJB201410403
Taussig LM, Wright AL, Holberg CJ, et al. Tucson Children’s Respiratory Study: 1980 to present. Journal of Allergy and Clinical Immunology. 2003;111(4): 661–675. doi:10.1067/mai.2003.162
Can D. Could Phenotypes in Preschool Wheeze be Recognized? Journal of Dr Behcet Uz Children s Hospital. 2019;9(3): 167–174. doi:10.5222/buchd.2019.40327
Uğraş M, Öper M, Seren OT, et al. Hışıltılı Çocuklarda Predispozan Faktörlerin İncelenmesi. Kocatepe Medical Journal 2021;14: 87-92.
Ateş S, Emrecan N. Tekrarlayan Akut Bronşiolit tanılı hastaların retrospektif değerlendirilmesi. Zeynep Kamil Tıp Bülteni. 2018;50(3): 131–134. doi:10.16948/zktipb.464411
Severcan EU, Demir E, Gülen F, et al. Early diagnosis effects prognosis in children with atypical wheeze. Turk Pediatri Arsivi. 2020;55(3): 251–256. doi:10.14744/TurkPediatriArs.2019.35467
Ducharme FM, Dell SD, Radhakrishnan D, et al. Diagnosis and management of asthma in preschoolers: A Canadian Thoracic Society and Canadian Paediatric Society position paper. Paediatrics and Child Health (Canada). 2015;20(7): 353–361. doi:10.1093/pch/20.7.353
Ren CL, Esther CR, Debley JS, et al. Official American thoracic society clinical practice guidelines: Diagnostic evaluation of infants with recurrent or persistent wheezing. American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine. 2016;194(3): 356–373. doi:10.1164/rccm.201604-0694ST
Gökçe M. Yabancı cisim aspirasyonu. Toraks Cerrahisi Bülteni 2017; 10: 1-6 doi:10.5578/tcb.2017.016
Üstü Y, Uğurlu M. Ulusal Erken Tanı ve Tarama Programı: Kistik Fibrozis. Ankara Medical Journal. 2016;16(2): 10–12. doi:10.17098/amj.69012
Can D. Primer silyer diskinezi. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hast. Dergisi 2015; 5(1):10-13. doi:10.5222/buchd.2015.010
Lobo J, Zariwala MA, Noone PG. Primary Ciliary Dyskinesia. Semin Respir Crit Care Med. 2015 ; 36(2): 169–179. doi:10.1055/s-0035-1546748.
Kılıç M, Taşkın E. Etiological Evaluation of Recurrent Wheezing in Children. Turkish Journal of Pediatric Disease. 2015; doi:10.12956/tjpd.2015.123
Hysinger EB. Laryngomalacia, Tracheomalacia and Bronchomalacia. Current Problems in Pediatric and Adolescent Health Care. 2018;48(4): 113–118. doi:10.1016/j.cppeds.2018.03.002
Evans WN, Acherman RJ, Ciccolo ML, et al. Vascular Ring Diagnosis and Management: Notable Trends Over 25 Years. World journal for pediatric & congenital heart surgery. 2016;7(6): 717–720. doi:10.1177/2150135116661279
Uysal P, Karaman Ö. Current approach to treatment and follow-up of pre-school children with wheezing. Guncel Pediatri. 2012;10(3): 98–102. doi:10.4274/Jcp.10.05
