Disfaji
Özet
Disfaji, gıdaların ağızdan mideye iletilmesi sırasında yaşanan yutma güçlüğüdür ve lokasyonuna göre orofaringeal veya özefageal olarak ikiye ayrılır. Nörolojik hastalıklar, yapısal anomaliler ve motilite bozuklukları gibi pek çok nedenden kaynaklanabilen bu durumun tanısında hasta öyküsü, fizik muayene ve videofloroskopi gibi görüntüleme yöntemleri kritik rol oynar. Tedavi süreci, altta yatan nedene yönelik rehabilitasyon, diyet modifikasyonları veya cerrahi müdahaleleri içeren multidisipliner bir yaklaşım gerektirir.
Dysphagia is defined as difficulty swallowing during the transport of food and liquids from the mouth to the stomach, categorized as either oropharyngeal or esophageal based on the location. Diagnosis relies heavily on patient history, physical examination, and imaging techniques like videofluoroscopy to identify underlying causes such as neurological diseases, structural anomalies, or motility disorders. Treatment requires a multidisciplinary approach focusing on underlying disease management, swallowing rehabilitation, dietary adjustments, or surgical interventions.
Referanslar
Kapan N. (2021). Ankara Şehir Hastanesi İnme Hastalarında Disfaji Protokolünün Geliştirilmesi (Doctoral dissertation), Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi).
Frías Ordóñez, J. S., Martínez Marín, J. D. Characteristics of dysphagia in patients of a gastroenterology center in Bogotá DC, Colombia. Revista Colombiana de Gastroenterologia, 33(4), 372-378. Doi:10.22516/25007440.212
Cho S. Y., Choung R. S., Saito Y. A., et al. Prevalence and risk factors for dysphagia: a USA community study. Neurogastroenterology & Motility, 27(2), 212-219. Doi:10.1111/nmo.12467
Rommel N., Hamdy S. Oropharyngeal dysphagia: manifestations and diagnosis. Nature reviews Gastroenterology & hepatology, 13(1), 49-59. Doi: 10.1038/nrgastro.2015.199
Martino R., Foley N., Bhogal S., et al. Dysphagia after stroke: incidence, diagnosis, and pulmonary complications. Stroke, 36(12), 2756-2763. Doi: 10.1161/01.STR.0000190056.76543.eb
Roden D. F.,Altman K. W. Causes of dysphagia among different age groups: a systematic review of the literature. Otolaryngologic Clinics of North America, 46(6), 965-987.
Kristle L. Lynch and David A. Katzka. (2020). Dysphagia: How to Recognize and Narrow the Differential. Patel D. A., Robert T., Vaezi M. F. (Eds.), Evaluation and Management of Dysphagia. (pp.2-4). Springer International Publishing
Tümay G., Kutlu T. Çocukluk Çağında Korozif Madde İçilmesi. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi, 2(3), 107-111.
Köksoy F. N., Gönüllü D. Özofagusun Selim Darlıkları. Journal of Academic Research in Medicine, 6(1).
Tanoğlu A., Sarı O. (2016). Disfaji. Ümit Aydoğan, Bayram Koç (Eds.), Temel Aile Hekimliği içinde. (s.334-335). Ankara: Güneş Tıp Kitabevleri
Lind C. D. Dysphagia: evaluation and treatment. Gastroenterology Clinics, 32(2), 553-575. Doi: 10.1016/S0889-8553(03)00024-4
Cecconi E., Di Piero V. Dysphagia-pathophysiology, diagnosis and treatment. Manifestations of Stroke, 30, 86-89.
Rofes L., Arreola V., Almirall J., et al. Diagnosis and management of oropharyngeal dysphagia and its nutritional and respiratory complications in the elderly. Gastroenterology research and practice, 2011. Doi:10.1155/2011/818979
Umay EK.(2019). Disfaji Tarama Testleri. Eyigör S. (ed). Disfaji Tanıdan Tedaviye Multidisipliner Yaklaşım içinde.(s. 48).
Goyal RK.(2008). Dysphagia. Fauci AS, et al (eds). Harrison Princeples of Internal Medicine (17th ed., pp. 237-240). McGraw-Hill.
