Üniversite Öğrencilerinde Depresyon ve Boş Zamanın Anlamı İlişkisinin İncelenmesi
Özet
Bu kitap, üniversite öğrencileri arasında depresyon ve boş zamanın anlamı arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Yazar, bu çalışmayı Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi'nde yüksek lisans tezi olarak gerçekleştirmiştir. Kitap, rekreasyon kavramı, kampüs rekreasyonu, serbest zaman kavramı ve depresyon konularını ele almaktadır. Rekreasyonun özellikleri, ihtiyacı ve tarihsel gelişimi incelenirken, rekreasyonel faaliyetlere katılımı engelleyen faktörler ve Türkiye'deki gençlerin serbest zamanı değerlendirme imkanları da tartışılmaktadır. Ayrıca kampüs rekreasyonunun gayeleri ve programları, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi'nin fakülte, yüksekokul ve enstitüleri ile kampüsünde bulunan serbest zaman kaynakları da ele alınmaktadır. Serbest zaman kavramı ve temel işlevleri, serbest zamanları değerlendirmenin yararları da kitapta yer alan konulardır. Depresyonun tanımı, nedenleri ve belirtileri de ayrıntılı bir şekilde incelenmektedir. Bu kitap, üniversite öğrencileri arasında depresyonun yaygınlığı ve boş zamanın depresyon üzerindeki etkisini anlamak isteyen okuyucular için önemli bir kaynak olabilir.
This book examines the relationship between depression and the meaning of leisure time among university students. The author conducted this study as a master's thesis at Karamanoğlu Mehmetbey University. The book discusses the concept of recreation, campus recreation, the concept of leisure time, and depression. While exploring the characteristics, needs, and historical development of recreation, the book also discusses the factors that hinder participation in recreational activities and the opportunities for young people in Turkey to evaluate their leisure time. Additionally, the goals and programs of campus recreation, as well as the leisure resources available at Karamanoğlu Mehmetbey University's faculties, schools, and institutes, are addressed. The concept of leisure time and its fundamental functions, as well as the benefits of evaluating leisure time, are also covered in the book. The definition, causes, and symptoms of depression are examined in detail. This book can be an important resource for readers who want to understand the prevalence of depression among university students and the impact of leisure time on depression.
Referanslar
Ağduman, F. (2014). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Motivasyon Ve Tatminlerinin İncelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
Alakoç, F. (2019). Sosyo-demografik değişkenlerin rekreasyon katılımına etki: İstanbul (Kadıköy ve Maltepe) örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Alfadhil, A.M. (1996). University Students' Perceptıon of Constraınts to Participation in Recreational Sports Activities. Published Doctoral Dissertation. Michigan State University.
Allison, K.R., Dwyer, J.M. and Makin, S. (1999). Perceived Barriers to Physical Activity Among High School Students. Preventive Medicine, 28, 608-615.
Almeida-Filho, N., Lessa, I., Magalhaes, L. (2004). Social inequality and depressive disorders in Bahia, Brazil: interactions of gender, ethnicity, and social class. Soc Sci Med, 59: 1339-1353.
Atasoy, L. K., Öncü, E., ve Kılıç, K. S. (2015). Beden Eğitimi Öğretmeni Adaylarında Serbest Zaman Algısı ve Engelleri. 3. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi, Eskişehir Anadolu Üniversitesi.
Ay, T. (2018). Üniversite sınavına hazırlanan öğrencilerin depresif belirti yaygınlığı ile stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişki (Yüksek Lisans Tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi'nden edinilmiştir. (Tez No. 519870).
Aydın, H. (2004). Depresyon Nedir, Mayo Clinic Depresyon, Ankara, Güneş Kitapevi.
Aytaç, Ö. (1997). Modern toplumda boş zaman olgusu. Dünya’da ve Türkiye’de Sosyolojik Gelişmeler, I. Baskı. Ankara, Sosyoloji Derneği Yayınları, 341–356.
Balcı, V. (2003). Ankara‟daki Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Etkinliklerin Katılımlarının Araştırılması, Milli Eğitim, Kültür ve Sanat Dergisi, Bahar, 161-163.
Balcı, V., Demirtaş, M., Gürbüz, P., İlhan, A., ve Ersöz, V. (2003). Ankara’daki üniversite öğrencilerinin boş zaman etkinliklerine katılımlarının araştırılması. Milli Eğitim Dergisi, 158, 161-173.
Balkaya, F. (2000). Çok boyutlu öfke ölçeğinin geliştirilmesi ve bazı semptom gruplarındaki etkisi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Beck AT, Wart CH, Mendelson M,(1961). An inventory for measuring depression. Archives of General Psychiatry 4:561-571.
Beck, A.T. (1974). Assesment of Depression: the depression. Journal of Psychotherapy.138, 12, 1562-1567.
Bingöl, G., Demir, A., Karabek, R., Kepenek, B., Yıldırım, N., & Kaytaz, E. G. (2010). Bazı değişkenler açısından 65 yaş üstü bireylerin depresyon düzeylerinin incelenmesi.
Bozatay, H. (1998). Devlet Memurlarının Rekreatif Faaliyetleri Üzerine Bir Araştırma. (Çanakkale İli Uygulaması). (Yüksek lisans tezi) Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
Bucher, Ac. (1972). Foundations of Physical Education. The Mosby Company, St. Louis, Toronto, London.
Bulut, Y. (2000). Tercan Baraj Gölü ve Çevresinin Rekreasyon Alan Kullanım Potansiyelinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
Büküşoğlu, N., Bayturan, A.F. (2005). Serbest zaman etkinliklerinin gençlerin psiko-sosyal durumlarına ilişkin algısı üzerindeki rolü. Ege Tıp Dergisi, 44: 173-177.
Cebeci, S.A. ve Aydemir, Ç. (2001). Birinci basamak sağlık hizmetlerinde depreyon. H.Kumbasar (Ed.), Modern Tıp Seminerleri Dizisi, Depresyon, (18), 20-23. Güneş Kitabevi Yayınları. Ankara.
Cimilli, C. (2001). Depresyonda sosyal ve kültürel etmenler. Duygu durum dizisi, 4:157-68.
Cordes, K. A., ve Ibrahim, H. M. (1996). Applications in Recreation&Leisure, Mosby-Year Book, Inc. Chapter 3. USA, s.: 39,47-50.
Curtis, J. E. (1979). Recreation Theory and Practice. Toronto, London, St. Louis: The C.V. Mosby Company.
Çelik, K. (2019). Üniversite öğrencilerinin facebook kullanımının umutsuzluk ve depresyon ile ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Çelik, Z. (2014). Ankara Polis Koleji Öğrencilerinin Boş Zaman Aktivitelerine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. (Yüksek lisans tezi), Ankara Gazi Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Dashdamirov, E., (2013). Üniversite Öğrencilerinin Aşka İlişkin Tutum Biçimleri ile Depresyon Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
Demir, E. (2015). Üniversite Öğrencilerinin Depresyon Düzeylerinin Belirlenmesi. Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Demirci, R., Acar, G., & Erdoğan, B. S. (2018). Öğrencilerin depresyon ve motivasyon bilgi düzeylerinin karşılaştırılması. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 36-45.
Demirel, M., ve Harmandar, D. (2009). Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1): 838-846.
Dinç, H., Koca, H. B., Poyraz, A., & Aydemir, K. (2019). Üniversite öğrencilerinin boş zaman anlamlarının incelenmesi. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 1-9.
Doğan O, Doğan S, Çorapçıoğlu A ve Çelik, G., (1994). Üniversite Öğrencilerinde Depresyon Yaygınlığı ve Bazı Değişkenlerle İlişkisi. C.Ü. Tıp Fak. Dergisi, 16(2):148- 151.
Doğan, O., Ceylan, N., & Sümer, R. (2003). Türkiye Gençlik Birliği Derneği. Ankara: Gençlik Merkezi Tasarımı.
Dumazedier, J. (1990). Boş zaman ve kültür. Çeviri: E. Topbaş, Ankara Türk Yurdu Dergisi, 38.
Ekici, S., Soyer, F., Özmaden, M., Devecioğlu, S., Pepe, K., ve Acet, M. (2000). “Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Ders Dısı Etkinlikleri Uzerıne Bir Araştırma” 1.Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Kongresi, 26-27 Mayıs Gazi Universitesi Tesisleri Gölbaşı Ankara.
Ekingen, N. (2018). Batman kent merkezinde ve ilçelerinde rekreasyon alanlarının incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Batman Üniversitesi).
Erduran, F. (2006). Ilgaz Dağı Milli Parkı’nın Koruma ve Kullanım İlkeleri Açısından Turizm-Rekreasyon Potansiyelinin Saptanması, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 37 (2), s. 225-233.
Ertekin, M., ve Çorbacı Ö.L. (2010). Üniversite Kampüslerinde Peyzaj Tasarımı (Karabük Üniversitesi Peyzaj Projesi Örneği). Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi; 10(1): 55-67.
Esteve, R., San Martin, J., Lopez, A. E. 1999. “Grasping The Meaning of Leisure: Developing A Self Report Measurement Tool”, Leisure Studies. 18(2), 79-91.
Evren, B., Evren, C., Dalbudak, E., Topcu, M., & Kutlu, N. (2019). The impact of depression, anxiety, neuroticism, and severity of Internet addiction symptoms on the relationship between probable ADHD and severity of insomnia among young adults. Psychiatry Research, 271, 726-731.
Eyüboğlu, S. (2009). Depresif yakınmaları olan hastaların depresyon ile ölüm kaygısı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Foulquie, P. (1994). Pedagoji Sözlüğü, Boş Zaman. Çev. Cenap Karakaya, Sosyal Yayınlar, İstanbul.
Gabbard, G. O. (1995). Mood disorders: Psychodynamic etiology. HI Kaplan, BJ Sadock (eds). Comprehensive Textbook of psychiatry. 6 ed. Baltimore: Williams and Wilkins Comp; p.1116-23.
Gedik, N. (1985). Gençliğin Boş Zamanları Değerlendirme Sorunları. Türk Hemşireler Dergisi, XXXV, 2, 33-38.
Gezer, E. (2008). Stres veren yaşam olaylarının, öğretim elemanlarının, depresyon ve tükenmişlik düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
Gold, S.M. (1980). “Recretion Planning and Desing. McGrawHillBookComp.” New York.
Gül, T., Karaçar E., Kement, Ü., Paslı, M. M., Yayla. Ö., Erol, E. ve Göker, G. (2014). “Rekreasyona Giriş”. Yaylı, A., (Editör). Ankara: Detay Yayıncılık.
Güleç, C. (1991). “Depresyon: Çağdaş Tedavi Yaklaşımları”, Ankara, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Yayınları.
Güler, C., Demirel, D.H., Çakır, O.V., ve Budak, D. (2019). Üniversite öğrencilerinde boş zamanın anlamı. 2. Uluslararası Rekreasyon ve Spor Yönetimi Kongresi, Bildiri Kitabı, 11-14 Nisan, Bodrum, Türkiye.
Gümüş, H. (2012). Fiziksel aktivite için park ve rekreasyon alanlarına gelen kullanıcıların mekân seçimini ve aktiviteye katılımını etkileyen faktörler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, Ankara.
Gümüş, H. (2016). Rekreasyonel alanların kullanım etkenlerinin incelenmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Güney, M., (1985). Üniversite Öğrencileri Arasında Depresyon ve Problem Alanlarının Akademik Başarı ile İlişkisi. Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara.
Gürbüz, B., Özdemir, A. S., Karaküçük, S. 2007. “Meaning of leisure time scale: Evaluation of psychometric characteristics on Turkish university students”, 4th International Mediterranean Sport Science Congress. Antalya, Turkey
Gürbüz, B., ve Henderson, K. (2013). Exploring the Meanings of Leisure among Turkish University Students, Croatian Journal of Education, 15(4), 927-957.
Hibbins, R. (1996). “Global Leisure”. Social Alternatives. Jan, Vol 15, issue 1: 22-25.
Hisli, N. (1989). Beck Depresyon Envanteri'nin Üniversite Öğrencileri İçin Geçerliği, Güvenirliği. Psikoloji Dergisi, Psikologlar Derneği Yayını, Kasım, 7(23):3–13.
Horner, S., ve Swarbrooke, J. (2005). Leisure Marketing: A Global Perspective (Paperback) (1st Edition), Oxford: Elsevier Butterworth-Heinemann, Linacre House, Jordan Hill.
http://dosya.kmu.edu.tr/strateji/userfiles/files/Raporlar/2018%20Y%C4%B1l%C4%B1%20 C4%B0dare%20Faaliyet%20Rapor.pdf Erişim Tarihi: 11.05.2020
http://sayilarla.kmu.edu.tr/#dvImkanlar Erişim Tarihi: 11.05.2020
http://www.tdk.gov.tr/TDKSOZLUK/SOZBUL.ASP?kelime=kampus Erişim Tarihi: 11.05.2020
https://www.kmu.edu.tr/sayfa/16// Erişim Tarihi: 11.05.2020
https://www.kmu.edu.tr/sayfa/60/yerleskede-yasam/saglik,-kultur-ve-sportif-faaliyetler/tr Erişim Tarihi: 11.05.2020
Hunnicutt, B. (1984). “The End of Shorter Hours”, Labor Review (Vol 3), s.: 373-374. Hurrelmann, K., 1988, Social Structure and Personality Development. Cambridg University Pres. Cambridge.
Ilgaz, A. (2015). Depresyon Ve Dindarlık İlişkisi (Kastamonu Örneği). Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kayseri.
Işık, E., ve Uzbay, T. (2008). Güncel Temel ve Klinik Psikofarmakoloji. 1. Baskı. Golden Medya, Ankara.
Jondeau, E., Rockinger, M. (2003). Conditional volatility, skewness, and kurtosis: existence, persistence, and comovements. Journal of Economic Dynamics & Control, 27, 1699 – 1737.
Kaba, İ. C. (2009). Türkiye’deki Üniversitelerde Kampüs Rekreasyonu’nun Mevcut Durumu ve Kampüs Rekreasyon Modellemesi. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Kara, F. (2019). Öğretmen adaylarının stresle başa çıkma yolları ve depresyon düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
Karaküçük, S. (1997). Rekreasyon: (Boş Zamanları Değerlendirme) kavramkapsam ve bir araştırma, Seren Ofset, 2.baskı, Ankara, s.:36,45,46,47.
Karaküçük, S. (1999). “Rekreasyon, Boş Zaman Değerlendirme”. Bağırgan Yayın Evi, Ankara.
Karaküçük, S. (1999). Rekreasyon ve Boş Zamanları Değerlendirme. (3. Baskı). Ankara: Gazi Kitapevi.
Karaküçük, S. (1999). Rekreasyon. 3. Baskı, Bağırgan Yayınevi, Ankara.
Karaküçük, S. (2005). Rekreasyon – Boş Zaman Değerlendirme, Gazi Kitapevi, “5.Basım”, Ankara, “s. : 3–59 89”
Karaküçük, S., ve Ekenci, G. (1995). Okulların Boş Zamanları Değerlendirme (Rekreasyon) Eğitimindeki Rolü. Milli Eğitim Dergisi; 128: 62–66.
Karaküçük, S., ve Gürbüz, B. (2007). Rekreasyon ve kentleşme. Ankara Gazi Kitabevi.
Karaküçük, S. (2008). Rekreasyon Boş Zamanları Değerlendirme. (Altıncı Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.
Kaya, A.M. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Rekreatif Faaliyetlere Yönelik Tutumları ve Boş Zaman Motivasyonlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. (Yüksek lisans tezi), Sivas Cumhuriyet Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
Kaya, B. (2004). “Küreselleşen Türkiye’nin Ruh Sağlığına Değinmeler: Korku Denizini Aşmak”; Özgür Üniversite Forumu.
Kaya, F. (2007). “Bartın Kent Halkının Rekreasyonel Eğilim ve Taleplerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma.” Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
Kaya, L.G. (2006). Turizm ve Rekreasyon Planlaması, İnönü Üniversitesi, Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi, Peyzaj Mimarlığı Bölümü, Malatya.
Kesim, Ü. (2006). Sağlıklı Kentler Birliği Toplantısı, 27-28 Nisan, Eskişehir.
Kesim, Ü. (2008). Spor Bilimlerinde Güncel Yaklaşımlar. İ.T.Ü Beden Eğitimi. İ.T.Ü Rektörlüğü Yayın No: 1651, İstanbul, s.33-40.
Kılbaş, S. (1994). Gençlik ve Boş Zamanı Değerlendirme, Adana, Çukurova Ün. Basımevi: 41.
Kılbaş, Ş. (2001), Rekreasyon Boş Zamanı Değerlendirme, Adana: Anaca Yayınları.
Kızılgök, S. (2018). Üniversite Öğrencilerinde Kişisel ve Ailesel İşlevselliğin Depresyon Anksiyete Riskine Etkisi. Çukurova Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Aile Hekimliği Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Adana.
Kızıltuğ, H. (1997) Şehirsel Açık Alan Kullanımının Erişilebilirlik ve İşlevsel Çeşitlilik Yönlerinden Değerlendirilmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Koç, V. (2008). Kişilerarası tarz, kendilik algısı, öfke ve depresyon. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü.
Koçyiğit, M., ve Yıldız, M. (2014), Yerel Yönetimlerde Rekreasyon Uygulamaları: Konya Örneği, International Journal of Science Culture and Sport, August, s:211- 223.
Koyuncu, İ. (2012). Rekreasyon Potansiyelinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştirma; Aksaray Güzelyurt İlçesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
Köknel, Ö. (2005). Ruhsal Çöküntü: Depresyon. 6. Baskı. İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
Köroğlu, E. (2006). Depresyon nedir? Nasıl baş edilir? 2. Baskı. Hekimler Yayın Birliği, Ankara.
Köse, A. (1997). Kaz Dağında Doğal Çevre Özelliklerine Dayanan Günübirlik Rekreasyon Alanlarına Üç Örnek: Ayazma, Pınarbaşı ve Sütüven, Türk Coğrafya Dergisi, sayı:32, İstanbul.
Kuzu, V. (2019). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Boş Zaman Değerlendirme Etkinlikleri İle Mesleki İş Doyumu Arasındaki İlişki. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yüksek Lisans Tezi),Uşak
Lewinsohn, P.M., Rohde, P., Seeley, JR., ve Fischer, S. A. (1993). Age-Cohort Changes İn The Lifetime Occurrence Of Depression And Other Mental Disorders. J Abnorm Psychol ;102:110–120.
Mahiroğulları, M. A. (2016). Üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinliklere katılımını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Doctoral dissertation, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
Mannell, R. C., Kleıber, D. A. (1997). A Social Psychology of Leisure. Venture Publishing Inc.
Mclean, D. D., Hurd, A. R., ve Rogers, N. B. (2008). Kraus‟ Early History of Recreation and Leisure in Modern Society. Jones and Barlett Publishers. 8th Ed. USA, s.:66-67.
Mobley, T. A. (2006). Yerel yönetimlerin halkın rekreasyon ve park ihtiyaç ve hizmetlerini karşılamadaki rolü. Yerel Yönetimler ve Sağlıklı Kentler Sempozyumu, Eskişehir.
Munday J. (1998). Leisure Education Theory and Practice. Second Edition, Sagamore Publishing Campaign, USA, s.9.
Nırsa, (National Intramural –Recreational Sports Association). (2004). The Value of Recreational Sports in Higher Education, İmpact on Student Enrollement, Succes and Buying Power., Versa Press, USA , s. 25.
Okuyucu, C., ve Ramazanoğlu, F. (2006). Dünyadaki değişimin boş zaman faaliyetlerine etkileri. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi Bildiri Kitabı, s: 74-75, Muğla.
Otacıoğlu, S. G., (2008). Müzik Öğretmenlerinin Sosyotropik ve Otonomik Kişilik Özellikleri ile Depresyon Düzeyleri Üzerine İlişkisel Araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (1).
Öksüz, E. (2012). Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu İle Özel Yurtlarda İkamet Eden Öğrencilerin Boş Zaman Faaliyetlerinin Değerlendirilmesi (Balıkesir İli Örneği). (Yüksek lisans tezi), Balıkesir Balıkesir Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
Özbey, S., ve Çelebi, M. (2011). Rekreasyon temelleri. İçinde: N. Mirzeoğlu (Edt.), Spor bilimlerine giriş. Ankara: Spor Yayınevi, s. 241-270
Özdel, L., Bostancı, M., Özdel, O. ve Oğuzhanoğlu, N.K., (2002). Üniversite Öğrencilerinde Depresif Belirtiler ve Sosyo-Demografik Özelliklerle İlişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 3:155–161.
Özdemir, R. (2007). Üniversite Öğrencilerinde Görülen Depresyonun Giderilmesinde Dansın Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
Özen, Y., & Gül, A. (2007). Sosyal ve eğitim bilimleri araştirmalarinda evren-örneklem sorunu. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (15), 394-422.
Özmaden, M. (1997). Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumunda İkamet Eden Öğrencilerin Boş Zaman Faaliyetlerini Değerlendirme Sorunları Üzerine Bir Araştırma (Çanakkale İli Örneği). (Yüksek lisans tezi), Ankara Gazi Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Özmen, E. (1996). Depresyon: Genel bir gözden geçirme. Depresyon Dergisi, 1 (1), 3-14.
Özşaker, M. (2012). Gençlerin Serbest Zaman Aktivitelerine Katılamama Nedenleri Üzerine Bir İnceleme. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(1), 126-131.
Öztürk, M. O. (2001). Ruh Sağlığı ve Bozuklukları. Ankara: 291-337.
Öztürk, O. (2004). “Ruh Sağlığı ve Bozuklukları”. İstanbul: Nobel Yayın Dağıtım.
Püsküllüoğlu, A. (2005). Türk Dil Kurumu. Türkçe Sözlük. 10. Baskı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
Ragheb, M. G., Tate, R. L. (1993). A behavioural model of leisure participation, based on leisure attitude, motivation and satisfaction. Leisure studies, 12(1), 61-70.
Roosman, R. J., ve Schlatter, E. B. (2000). Recreation Programming Desing Leisure Experiences, Third Edition, Sagamore Publishing, United States.
Sadock, BJ., Kaplan, IH., ve Sadock, V. (2007). Comprehensive Texbook of Psychiatry, 3. Cilt, Çeviri: Aydın H, Bozkurt A. Güneş Kitapevi, Ankara, 2064-2087.
Sevil, T., Şimşek, K.Y., Katırcı, H., Çelik, O.V., ve Çeliksoy, M.A. (2012). Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi. 1. Baskı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.
Soyer, F. ve Can, Y. (2003). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Alışkanlıkları ve Sportif Eğilimlerinin Mesleki Yönelişlerine Göre Karşılaştırılması. I. Gençlik Boş Zaman ve Doğa Sporları Sempozyumu. Ankara: Mayıs; 102- 120.
Şahin, C.K., Akten, S., ve Erol, U.E. (2009). Eğirdir meslek yüksekokulu öğrencilerinin rekreasyon faaliyetlerine katılımlarının belirlenmesi üzerine bir çalışma. Artvin Çoruh Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, 10(1), 62-71.
Şahin, G., ve Kocabulut, Ö. (2014). Sportif rekreasyon aktivitelerine düzenli katılımı engelleyen faktörlerin incelenmesi: Akdeniz üniversitesi turizm fakültesi öğrencileri üzerine bir araştırma. Journal of Recreation and Tourism Research, 1 (2), 46-67.
Şener, G. (2009). Türkiye‟de Facebook kullanımı araştırması, XIV. Türkiye’de İnternet Konferansı, 12-13.
Tappe, M., Duda, J. and Ehrnwald, P. (1989). Perceived Barriers to Exercise among Adolescents. Journal Of School Health, 59(4), 153-155
Tezcan, M. (1982). Sosyolojik açıdan boş zamanların değerlendirilmesi. Ankara: A.Ü. Yayını.
Tezcan, M. (1993). Eğitim Sosyolojisinde Çağdaş Kuramlar Ve Türkiye. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yay. No: 170.
Tezel, A., Arslan, S., Topal, M., Aydoğan, Ö., Koç, Ç., & Şenlik, M. (2009). Hemşirelik öğrencilerinin problem çözme becerileri ve depresyon düzeylerinin incelenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(4), 1-10.
Tharckery, E., ve Harris, M. (2002). The Gale encylopedia of mental disorders. Detroit:Gale.
Torkildsen, G. (1999). Leisure and Recration Management, London, E and FN Spon., s:49-52.
Torkildsen, G. (2005). Leisure and recreation management. 5th Edition, Routledge. Londra: Taylor and Francis Group.
Turizm ve Tanıtma Bakanlığı, (1978). Turizm Planlaması Genel Müdürlüğü, Metropolitan Alan Rekreasyon Master Planı. Ankara.
Tütüncü, Ö., Aydın, İ., Küçükusta, D., Avcı, N., ve Taş, İ. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyon Faaliyetlerine Katılımını Etkileyen Unsurların Analizi, Spor Bilimleri Dergisi, 22 (2), 69‐83.
Ünal, S., ve Özcan, E. (2000). Depresyonda Hazırlayıcı ve Ortaya Çıkarıcı Etkenler, Anadolu Psikiyatri Degisi, (1)1: 41-45.
Voight, D. (1998). Spor Sosyolojisi. Çeviri: Ayşe Atalay, Bağırgan, Ankara.
Wilgoose, C.E. (1979). The Cirriculum In Phsycal Education. Prentice Hall, New Jersey, USA.
Yalçın, C., Demirel, M., Demirel, D.H., ve Çolakoğlu, T. (2007). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Boş Zamanın Anlamı İle Akıllı Telefon Bağımlılıklarına İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 1303-1414.
Yılmaz, O. (2018). Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Boş Zaman Değerlendirme Alışkanlıkları Ve Zaman Yönetim Becerilerinin İncelenmesİ. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü( Yüksek Lisans Tezi), Kocaeli.
Yılmaz, T., Gökçe, D., Şavklı, F., ve Çeşmeci, S. (2012). Engellilerin Üniversite Kampüslerinde Ortak Mekanları Kullanabilmeleri Üzerine Bir Araştırma: Akdeniz Üniversitesi Olbia Kültür Merkezi Örneği, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 9(3): 1-10.
Yiğit, R. (2008). İlköğretim II. kademe öğrencilerinin depresyon ve sosyal beceri düzeylerinin benlik saygısı ve bazı değişkenler açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi (Doctoral dissertation, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
Yörükoğlu, A. (1980). Çocuk Ruh Sağlığı, 3.Baskı. Ankara, TGB Kültür.
Yücel, F.G. (1998). İstanbul ve Çevresindeki Ormanların Rekreasyonel Potansiyellerinin Saptanması. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
Zorba, E. (2000). Kartal, R. “Sağlığımız ve Egzersiz”,s: 7–10.
Zorba, E. (2007). Türkiye’de Rekreasyona Bakış Açısı ve Gelişimi. Gazi Haber Dergisi, ss. 52-5.
Zorba, E., İkizler, C., Tekin, A., Miçoğulları, O., ve Zorba, E. (2005). Herkes için spor. İstanbul: Morpa kültür yayınları.
Zorlu, E. (1973). "Boş zamanlar sorunu." Gençlik Lideri El Kitabı.
Zülal, A. (2002). Sağlık İçin Hareket Edin. Bilim ve Teknik Dergisi. Ağustos. s.72–75.
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
