Spor Yönetiminde Örgütsel İletişim

Yazarlar

Canan Sayın Temur

Özet

Bu bölümde, spor yönetiminde örgütsel iletişimin kavramsal çerçevesi, temel ögeleri, amaçları ve örgütsel başarıdaki kritik rolü kapsamlı biçimde ele alınmaktadır. Modern örgütlerin ve spor kuruluşlarının dinamik iç ve dış çevreye uyum sağlaması, iş birliği ile verimliliği artırması açık ve etkili bir iletişim politikasına dayanmaktadır. İletişim süreci; kaynak, kodlama, mesaj, kanal, alıcı, kod açma, geri bildirim ve süreci kesintiye uğratan fiziksel, fizyolojik, psikolojik ile anlamsal gürültü unsurlarından oluşur. İletişimin temel amaçları öğrenme, ilişki kurma, yardım etme, etkileme ve oyun olarak sıralanırken; başarısı açıklık, inanılırlık, tutarlılık ve kanal gibi ilkelerle (7 C) şekillenir. Spor örgütlerinde planlı biçimsel (formal) yapılar ile kendiliğinden oluşan biçimsel olmayan (informal) yapılar bir arada bulunur ve informal ilişkiler biçimsel yapının etkinliğini doğrudan etkiler. Örgüt içi iletişim akışı dikey (yukarıdan aşağıya ve aşağıdan yukarıya), yatay ve farklı kademeler arasındaki çapraz kanallar vasıtasıyla gerçekleşir. Doğru yönetilen bir iletişim sistemi, örgüt içi belirsizlikleri ortadan kaldırarak çalışan motivasyonunu ve iş doyumunu yükseltmekte, kayıpları en aza indirerek örgütsel hedeflere ulaşılmasını sağlamaktadır.

In this section, the conceptual framework, core elements, objectives, and critical role of organizational communication in sports management are comprehensively examined. The adaptation of modern organizations and sports institutions to dynamic internal and external environments, as well as enhancing cooperation and efficiency, relies on an open and effective communication policy. The communication process consists of the source, encoding, message, channel, receiver, decoding, feedback, and noise elements—which include physical, physiological, psychological, and semantic types that interrupt the process. While the primary purposes of communication are categorized as learning, relating, helping, influencing, and playing, its effectiveness is shaped by principles such as clarity, credibility, consistency, and channel (the 7 C's). In sports organizations, planned formal structures coexist with spontaneously developed informal structures, where informal relationships directly affect the efficiency of the formal structure. Internal communication flows through vertical (downward and upward), horizontal, and diagonal channels across different hierarchical levels. A properly managed communication system eliminates organizational ambiguities, boosts employee motivation and job satisfaction, minimizes resource losses, and ensures the achievement of organizational goals.

Referanslar

Akman, T. K. (2011). Genel iletişim. İzmir: İlya İzmir Yayınevi.

Aziz, A. (2016). İletişime giriş. İstanbul: Hiperlink Yayınları.

Budak, G. & Budak, G. (2000). Halkla ilişkiler davranışsal bir yaklaşım (3. Baskı). İzmir: Barış Yayınları.

Can, H., Tuncer, D. & Ayhan, Y. (1990). Genel işletmecilik bilgileri (2. Baskı). Ankara: Adım Yayıncılık.

Dance, FEX. (1970). The concept of communication. Journal of Communication, 20 (2), 201-210.

DeVito, J. (2016). Essential of human communication (9th Edition). Boston: Pearson Education.

Ergin, A. (2014). Eğitimde etkili iletişim (7. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Geçikli, F. (2016). Halkla ilişkiler ve iletişim (4. Baskı). İstanbul: Beta Basın.

Güney, S. (2015). Örgütsel davranış (3. Baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Güngör, N. (2013). İletişim-kuramlar-yaklaşımlar (2. Baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi.

Gürüz D. & Gürel, E. (2006). Yönetim ve organizasyon. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Kağıtçıbaşı, Ç. (1996). Yeni insan ve insanlar. Ankara: Evrim Yayınları.

Karacan Doğan, P. (2019). Halkla ilişkiler. Azmi Yetim (Ed.), Yönetim ve spor içinde (205-282). Ankara: Gazi Kitapevi.

Koçel, T. (2003). İşletme yöneticiliği. İstanbul: Beta Basım.

Küçükaslan, N. (2014). Etkili iletişim teknikleri. Bursa: Ekin Yayınevi.

Masterson, J.T., Beebe, S.A., & Watson, N.H. (1983). Konuşma iletişimi: Teori ve uygulama/Speech communication: Theory and practice. Publisher: New York: Holt, Rinehart, and Winston.

Mısırlı, İ. (2007). Genel ve teknik iletişim. Ankara: Detay Yayıncılık.

Mutlu, E. (1994). İletişim sözlüğü. Ankara: Ark Yayınevi.

Oskay, T. (2011). İletişim ABC’si (6. Baskı). İstanbul: DER Yayınları.

Peker, Ö. (1995). Yönetimi geliştirmenin sürekliliği. Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, No:258.

Sayın, C. (2011). Spor kuruluşlarında örgüt kültürü eğiliminin metaforlarla analizi (Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana.

Shannon, C. E. (1948). A mathematical theory of communication. Belly System Techinial Journal, 27 (3), 379-423.

Tutar, H. (2003). Örgütsel iletişim. Ankara: Seçkin Yayınları.

Tutar, H. & Yılmaz, M. K. (2002). Genel iletişim. Ankara: Nobel Yayınları.

Varol, M. (1993). Halkla ilişkiler açısından örgüt sosyolojisine giriş (Etkili yönetsel ilişkilerden saygın örgüt kimliğine). Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları, No:2.

Yatkın, A. (2003). Halkla ilişkiler ve iletişim. Ankara: Nobel Yayınları.

Zıllıoğlu, M. (1993). İletişim nedir?. İstanbul: Cem Yayınevi.

Sayfalar

209-224

Gelecek

28 Aralık 2022

Lisans

Lisans