Sporda Hubris Sendromu
Özet
Övünç Erdeveciler tarafından kaleme alınan ve Akademisyen Kitabevi tarafından yayımlanan "Sporda Hubris Sendromu" başlıklı eser, spor dünyasında elde edilen güç, başarı, yüksek ekonomik gelir ve sosyal statünün bireyler üzerinde yarattığı güç zehirlenmesini ve kibir sendromunu sosyolojik ve psikolojik boyutlarıyla derinlemesine incelemektedir. Doç. Dr. Velittin Balcı danışmanlığında hazırlanan doktora tezinden üretilen bu nitel ve keşfedici çalışma; sporcular, antrenörler, yöneticiler, akademisyenler ve hakemler dâhil olmak üzere yedi farklı meslek grubundan katılımcıların deneyim ve görüşlerine dayanmaktadır. Kitap, David Owen'ın 14 maddelik davranışsal kriterleri çerçevesinde hubris sendromunun spordaki varlığını, düzeyini, ortaya çıkma nedenlerini (biyolojik, psikososyal, çevresel ve ekonomik faktörler) ve iletişimdeki yansımalarını (sözlü ifadeler ve beden dili) detaylandırmaktadır. Çalışmada; aşırı özgüven, narsisizm, empati yoksunluğu, benmerkezcilik ve kural tanımazlık gibi olumsuz tutumların bireyler, çalışma arkadaşları, kulüpler ve ülke sporunun geleceği üzerindeki yıkıcı etkileri bilimsel verilerle gözler önüne serilmektedir. Sporun temelini oluşturan ahlaki, erdemli ve etik değerlerin sürdürülebilir kılınması için bireysel, kurumsal ve toplumsal düzeyde somut tedbirler ve çözüm önerileri geliştirilmektedir. Spor sektörü aktörlerinin karar alma süreçlerindeki sapmaları önlemeyi amaçlayan bu eser; spor yönetimi, psikolojisi ve sosyolojisi alanında çalışan akademisyenler, yöneticiler ve tüm sporseverler için rehber niteliğinde özgün bir kaynak sunmaktadır.
Authored by Övünç Erdeveciler and published by Akademisyen Kitabevi, the work titled "Hubris Syndrome in Sports" thoroughly examines, from sociological and psychological perspectives, power intoxication and hubris syndrome created by power, success, high financial earnings, and social status in the sports world. Derived from a doctoral dissertation supervised by Assoc. Prof. Dr. Velittin Balcı, this qualitative and exploratory study is based on the experiences and insights of participants across seven distinct professional groups, including athletes, coaches, executives, academics, and referees. The book details the presence, level, underlying causes (biological, psychosocial, environmental, and economic factors), and communication manifestations (verbal expressions and body language) of hubris syndrome in sports within the framework of David Owen's 14-item behavioral criteria. Through scientific data, the study reveals the destructive impacts of negative attitudes—such as excessive self-confidence, narcissism, lack of empathy, egocentrism, and disregard for rules—on individuals, colleagues, clubs, and the future of national sports. By developing concrete measures and solution proposals at individual, institutional, and social levels to ensure the sustainability of the moral, virtuous, and ethical values that form the core of sports, this book aims to prevent deviations in the decision-making processes of sports industry actors, serving as an indispensable and original guide for academics, executives, and sports enthusiasts working in the fields of sports management, psychology, and sociology.
Referanslar
AASLAND M S, SKOGSTAD A, NOTELAERS G, NIELSEN M B, EINARSEN S (2010). The prevalence of destructive leadership behaviour. British Journal of Management, 21(2), 438-452.
ADLER A (2019). İnsan tabiatını tanıma, Çev (A. Yörükan, Trans.; A. Berktay, Ed.). Türkiye İş Bankası Yayınları.
AKÇA H (2017). Yedinci gün romaninda gölge arketipi. Cappadocia Journal Of History And Social Sciences 8, 187-205.
AKSTINAITE V, ROBINSON G, SADLER-SMITH E (2020). Linguistic markers of CEO hubris. Journal of business ethics, 167(4), 687-705.
AKTAŞ A M (2001). Bir kamu kuruluşunun üst düzey yöneticilerinin iş stresi ve kişilik özellikleri. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 56(04).
ALPAY E H (2020). Anneden algilanan narsisistik özellikler ile psikopatoloji arasindaki ilişkide kendini eleştirinin araci rolü. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji Anabilim Dali, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
ALTINÖZ M (2018). Yetenek yönetiminin algılanması üzerine karşılaştırmalı bir araştırma. Selçuk üniversitesi sosyal bilimler enstitüsü dergisi, (39), 82-95.
AMERICAN PSYCHIATRIC ASSOCIATION A. (2013). DSM-5 Task Force. Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5™. 2013. American Psychiatric Publishing.
ANDREASSEN C S (2015). Online social network site addiction: A comprehensive review. Current Addiction Reports, 2(2), 175-184.
APAYDIN H (1919). Erich Fromm'un "Psikanaliz ve din" adlı yapıtı üzerine bazı düşünceler. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 18(18-19), 163-192.
ARGAN M, KÖSE H, ÖZGEN C, YALINKAYA B (2019). Do sports, take photo and share: Phubbing, social media addiction and narcisism of body builders. European Journal of Physical Education and Sport Science, 5(9), 79-94.
ARIK E (2013). Sıradan insanın yükselişi: sosyal medya şöhretleri. İletişim ve diplomasi, 1(1), 97-112.
ARKAR H, SORIAS O, TUNCA Z, ŞAFAK C, ALKIN T, AKDEDE B B, ŞAHIN S, AKVARDAR Y, SARı Ö, ÖZERDEM A (2005). Mizaç ve Karakter Envanteri’nin Türkçe formunun faktör yapısı, geçerlik ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 16(3), 190-204.
ARNOLD P J (1994). Sport and moral education. Journal of moral education, 23(1), 75-89.
ASENDORPF J B, BORKENAU P, OSTENDORF F, VAN AKEN M A (2001). Carving personality description at its joints: Confirmation of three replicable personality prototypes for both children and adults. European Journal of personality, 15(3), 169-198.
ASLAN S (2008). Kişilik, huy ve psikopatoloji. Rewiews, Cases and Hypotheses in Psychiatry RCHP, 2(1-2), 7-18.
ASLAN Ş, GEYIK B (2018). Futbol ve basketbol taraftarlarının sporda şiddet ve istenmeyen davranışlara bakışlarının incelenmesi. Eurasian Research in Sport Science, 3(1), 1-14.
ASRAR-UL-HAQ M, ANJUM T (2020). Impact of narcissistic leadership on employee work outcomes in banking sector of Pakistan. Future Business Journal, 6(1), 1-9.
ATASOY A. (2019). Kısa histriyonik kişilik ölçeği'nin Türkçe versiyonunun psikometrik özelliklerinin incelenmesi (Psychometric properties of the Turkish version of the brief histrionic personality scale) (Publication Number 544992) Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Klinik Psikoloi Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
ATASOY B, KUTER F Ö (2005). Küreselleşme ve spor. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 11-22.
AYDIN İ (2020). MESLEKİ GURUR VE ÖĞRETMENLİK MESLEĞİ, PROF. DR. HÜSEYİN KORKUT' A ARMAĞAN, EĞITIMDE 58 YIL. Editör: Doğan Kılıç. Anı yayıncılık Ankara/TÜRKİYE (pp. 142-155).
BAĞCI Z. (2009). Örgütlerde çalışanların algıladıkları güç kaynaklarının örgüte bağlılıkları üzerine etkisi: Bir araştırma DEÜ Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
BAKKEVIG J F, KARTERUD S (2010). Is the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, histrionic personality disorder category a valid construct? Comprehensive psychiatry, 51(5), 462-470.
BALAY R, AHMET K, YILDIRIM M (2017). Yükseköğretim kurumlarinda itibar yönetimi ölçeğinin geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 645-667.
BALCI V, ERDEVECILER Ö (2017). Some Sports Managers' Views about Values Education through Sports. Journal of Education and Training Studies, 5(5), 197-203.
BALÇIKANLI G S (2017). Yarışma sporlarının ahlaksal amacı. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 8(1), 47-51.
BALTACI A (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231-274.
BANDURA A, WALTERS R H (1963). Social learning and personality development. New York: Holt, Rinehart & Winston.
BARTHOLOMEW K J, NTOUMANIS N, RYAN R M, BOSCH J A, THØGERSEN-NTOUMANI C (2011). Self-determination theory and diminished functioning: The role of interpersonal control and psychological need thwarting. Personality and Social Psychology Bulletin, 37(11), 1459-1473.
BAŞARAN F (1974). Psiko-sosyal gelişim: 7-11 yaş çocukları üzerinde yapılan bir araştırma. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Companyğrafya Fakültesi.
BAŞER E (1996). Futbolda psikoloji ve başarı:(spor yüksek okulları için yardımcı ders kitabı). Bağırgan Yayımevi.
BAŞKALE H (2016). Determination of validity, reliability and sample size in qualitative studies. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23-28.
BAUMEISTER R F, VOHS K D (2001). Narcissism as addiction to esteem. Psychological Inquiry, 12(4), 206-210.
BAYRAK M, TUNÇKOL H M (2012). Sporda emeklilik olgusu ve emeklilik uyum modelleri. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14 (2): 150-156
BEAUCHAMP M R, CRAWFORD K L, JACKSON B (2019). Social cognitive theory and physical activity: Mechanisms of behavior change, critique, and legacy. Psychology of Sport and Exercise, 42, 110-117.
BECERMEN M (2010). Nietzsche’de “güç istemi” ve hakikat ilişkisi üzerine bir inceleme. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(19), 361-370.
BEKTAŞ Ç (2016). Liderlik yaklaşimlari ve modern liderden beklentiler. Selçuk Üniversitesi Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi, 2(7): 43-53
BELOFF H (1992). Mother, father and me: Our IQ. The Psychologist, 5(30941), 1.
BIÇER C (2019). Ayna ayna, söyle bana! Var mı benden güzeli bu dünyada?” Örgütlerde narsist liderler ve onların çalışanların iş davranışlarındaki önemli etkileri. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 10(1), 280-291.
BLACK D W (2015). The natural history of antisocial personality disorder. The Canadian Journal of Psychiatry, 60(7), 309-314.
BLAIR R J R (2003). Neurobiological basis of psychopathy. The British Journal of Psychiatry, 182(1), 5-7.
BOARDLEY I D, KAVUSSANU M, RING C (2008). Athletes’ perceptions of coaching effectiveness and athlete-related outcomes in rugby union: An investigation based on the coaching efficacy model. The Sport Psychologist, 22(3), 269-287.
BODDY C R (2016). Sample size for qualitative research. Qualitative Market Research: An International Journal, 19(4), 426-432.
BOLAT Y, ÜLKER M, DEMİR C G (2016). Kavramsal açidan narsisizm ve eğitimde narsistik kişilik. Journal of International Social Research, 9(46).
BOLLAERT H, PETIT V (2010). Beyond the dark side of executive psychology: Current research and new directions. European Management Journal, 28(5), 362-376.
BOZDOĞAN B Y, MÜJDAT A (2020). Mükerrer Suçluluk, Davranım Bozukluğu ve Antisosyal Kişilik Bozukluğu’nun Ortak Değişkenleri Üzerine Bir Derleme. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(24), 2912-2936.
BOZKURT P (2013). Denetim kavrami ve denetim anlayişindaki gelişmeler. Denetişim, (12), 56-62.
BÖRÜ D, ÇAKAREL T Y, UFACIK O E, ARSLAN G (2020). Toksik liderliğin Örgütsel sinizm üzerindeki etkisi: otomotiv sektöründe bir araştırma. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 5(12), 194-216.
BRENNAN N M, CONROY J P (2013). Executive hubris: The case of a bank CEO. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 26(2), 172-196.
BRENNER C (1977). PSIKANALİZİN TEMELLERİ,(Çev. Işık Savaşır, Yusuf Savaşır), Yankı mat. In: Ankara.
BROSIG B, MÖHRING P, KUPFER J, BECKMANN D (1998). A combined clinical and psychobiological study of narcissism. Psychoanalytic Inquiry, 18(3), 469-489.
BROWNFIELD K M (1993). The Relationship between the Myers-Briggs Personality Types and Learning Styles.
BULGU N (2005). Sporda şiddet ve alt-kültür. Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 229-250.
BURGER J M (2016). Kişilik, Kaknüs yayınları, 5. Basım, Türkçesi: İnan Deniz Erguvan Sarıoğlu, İstanbul, 23.
BURKE J R, LARRY C. (2016). Educational research: Quantitative, qualitative, and mixed approaches. SAGE Publications, Incorporated.
BUTTON M E (2012). “Hubris Breeds the Tyrant”: The Anti-Politics of Hubris from Thebes to Abu Ghraib. Law, Culture and the Humanities, 8(2), 305-332.
CAIN N M, PINCUS A L, ANSELL E B (2008). Narcissism at the crossroads: Phenotypic description of pathological narcissism across clinical theory, social/personality psychology, and psychiatric diagnosis. Clinical psychology review, 28(4), 638-656.
CALIGOR E, LEVY K N, YEOMANS F E (2015). Narcissistic personality disorder: Diagnostic and clinical challenges. American Journal of Psychiatry, 172(5), 415-422.
CAMPBELL W K, HOFFMAN B J, CAMPBELL S M, MARCHISIO G (2011). Narcissism in organizational contexts. Human resource management review, 21(4), 268-284.
CAMPBELL W K, REEDER G D, SEDIKIDES C, ELLIOT A J (2000). Narcissism and comparative self-enhancement strategies. Journal of Research in Personality, 34(3), 329-347.
CARR W, KEMMIS S (2003). Becoming critical: education knowledge and action research. Routledge.
CARTON J S, RIES M, NOWICKI JR S (2021). Parental Antecedents of Locus of Control of Reinforcement: A Qualitative Review. Frontiers in Psychology, 12, 484.
CHEN G, CROSSLAND C, LUO S (2015). Making the same mistake all over again: CEO overconfidence and corporate resistance to corrective feedback. Strategic Management Journal, 36(10), 1513-1535.
CILIZOĞLU G (2004). Sivil toplum örgütlerinin toplumsal tepki refleksini oluşturma sürecinde kullandıkları iletişim yöntemleri üzerine bir model denemesi. Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Reklamcılık ve Halkla İlişkiler Ana Bilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
CLARK L (2009). Focus group research with children and youth. Journal for Specialists in Pediatric Nursing, 14(2), 152-154.
CLAXTON G, OWEN D, SADLER-SMITH E (2015). Hubris in leadership: A peril of unbridled intuition? Leadership, 11(1), 57-78.
COAKLEY J J (1990). Sport in society: Issues and controversies. CV Mosby Company.
COLLINS J (2009). Good to Great-(Why some companies make the leap and others don't). In: SAGE Publications Sage India: New Delhi, India.
COOPER D E (2002). The measure of things: Humanism, humility, and mystery. Oxford University Press.
CORMIER D, LAPOINTE-ANTUNES P, MAGNAN M (2016). CEO power and CEO hubris: a prelude to financial misreporting? Management Decision. Vol. 54 No. 2, 522-554.
CORR P J (2015). Personality, biological models of. International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences. 2nd ed. Oxford: Elsevier, 17 857-862.
CORTINA M (2020). Harry Stack Sullivan and Interpersonal Theory: A Flawed Genius. Psychiatry, 83(1), 103-109.
COSTA JR P T, MCCRAE R R (2006). TRAIT AND FACTOR THEORIES. Chapter 5, 96-114
COŞKUN F (2020). Borderline kişilik özellikleri çocuk ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastaliklari Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi
CRAIG R, AMERNIC J (2014). Exploring signs of hubris in CEO language. In Communication and language analysis in the corporate world (pp. 69-88). IGI Global.
CRAIG R, AMERNIC J (2018). Are there language markers of hubris in CEO letters to shareholders? Journal of business ethics, 149(4), 973-986.
CRESWEL J W (2013). Research designs: qualitative, quantitative and mixed method approaches. In.
CROCKETT J R (2013). Power, Greed, and Hubris: Judicial Bribery in Mississippi. Univ. Press of Mississippi.
CROWE M L, LYNAM D R, CAMPBELL W K, MILLER J D (2019). Exploring the structure of narcissism: Toward an integrated solution. Journal of personality, 87(6), 1151-1169.
ÇARPAR M C (2009). Sosyolojide iki temel niteliksel desen: fenomenolojik ve etnografik araştırma. The Journal of Social Science, 4(8), 689-704.
ÇETIN N G, BECEREN E (2007). Lider Kişilik: Gandhi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (5), 111-132.
ÇIFTCI D Ö. (2020). HUBRIS SYNDROME IN MANAGERS: A CONCEPTUAL EVALUATION. Akademisyen Yayınevi.
ÇIVGIN A G (2014). Ontolojik Temellere Dayanan Felsefi Antropoloji, Philosophical Anthropology Founded on Ontological Basis.
ÇOBAN B (2008). Futbol ve toplumsal muhalefet. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi.(26), 1, 59-88.
DAVIS C, DIONNE M, SHUSTER B (2001). Physical and psychological correlates of appearance orientation. Personality and Individual Differences, 30(1), 21-30.
DAY N J, TOWNSEND M L, GRENYER B F (2020). Living with pathological narcissism: a qualitative study. Borderline Personality Disorder and Emotion Dysregulation, 7(1), 1-14.
DELOITTE (2020). Annual Review of Football Finance 2020. Erişim: https://www2.deloitte.com/uk/en/pages/sports-business-group/articles/annualreview-of-football-finance.html, Erişim tarihi: 24.06.2021
DEMIRCI İ, FÜSUN E (2017). Büyüklenmeci narsisizmin iki farklı yüzü: Narsistik hayranlık ve rekabetin mutlulukla ilişkisi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 46(46), 37-58.
DEMIREL H, ALTIN M, YALÇIN Y G, DEMIR H (2018). Spor yapan ve yapmayan üniversite öğrencilerinin narsisizm seviyelerinin karşılaştırılması. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 1(2), 72-77.
DENZIN N K, LINCOLN Y S (2017). The Sage handbook of qualitative research. Sage publications.
DERRY K L, OHAN J L, BAYLISS D M (2017). Toward understanding and measuring grandiose and vulnerable narcissism within trait personality models. European Journal of Psychological Assessment.
DEVECİOĞLU S, SARIKAYA M (2006). Sporcu öğrencilerin sosyo-ekonomik değişkenler ışığında profillerinin belirlenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi , Cilt: 16, Sayı: 2 Sayfa: 301-314.
DEVER A (2017). Sosyolojik teoriler ve spor. Konya: Çizgi Kitapevi Yayınları.
DILEK A N, İMAMOĞLU O (2020). Spor Eğitimli Öğrencilerde Sürekli Öfke-Öfke ifade Tarz durumlarının Araştırılması. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 586-595.
DILSHAD R M, LATIF M I (2013). Focus group interview as a tool for qualitative research: An analysis. Pakistan Journal of Social Sciences (PJSS), 33(1).
DOĞANAY A (2021). DAVRANIŞÇI VE BİLİŞSEL ÖĞRENME KURAMLARI. Tarih Nasıl Öğretilir?,Yeni İnsan Yayınevi Eğitim Serisi 5, 39-50.
DURDUBAŞ D, KELECEK S, KORUÇ Z (2020). Türk antrenörlerin spor psikolojisine ilişkin bilgi düzeyleri ve tutumları. Spor Bilimleri Dergisi, 30(4), 146-157.
DURMUŞ S A (2020). İşçinin özel yaşaminin iş ilişkisine etkisi. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 25(42), 135-168.
DURNA U (2005). A tipi ve B tipi kişilik yapilari ve bu kişilik yapilarini etkileyen faktörlerle ilgili bir araştirma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 19(1), 275-290.
ECKHAUS E, SHEAFFER Z (2018). Managerial hubris detection: the case of Enron. Risk Management, 20(4), 304-325.
EKMEKÇİ A, EKMEKÇI R, İRMIŞ A (2013). Küreselleşme ve spor endüstrisi. Pamukkale spor bilimleri dergisi, 4(1), 91-117.
ELDOĞAN D (2016). Hangi narsizm? Büyüklenmeci ve kırılgan narsizmin karşılaştırılmasına ilişkin bir gözden geçirme. Türk Psikoloji Yazıları, 19(37), 1-10.
ELIF U (2018). Örgüt üst kademisindeki kara üçlemenin stratejik muhasebefinansman kararlari ve sonuçlari üzerindeki etkileri. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 20, 870-896.
ELMAN W, MCKELVIE S (2003). Narcissism in football players: Stereotype or reality. Athletic Insight, 5(1), 38-46.
EMMONS R A (1984). Factor analysis and construct validity of the narcissistic personality inventory. Journal of personality assessment, 48(3), 291-300.
ENDRESEN I M, OLWEUS D (2005). Participation in power sports and antisocial involvement in preadolescent and adolescent boys. Journal of child Psychology and Psychiatry, 46(5), 468-478.
ERDEMLI A (1997). SPOR, HÜMANIZM VE OLIMPIZM. Felsefe Arkivi(30).
ERDEMLI A (2002). SPOR FELSEFESI: TEMEL SORUNLARIYLA, 2. Baskı, İstanbul: E yayınları.
ERDEMLI A (2008). SPOR YAPAN INSAN. İstanbul: E Yayınları, 125.
ERDOĞAN İ (2008). Futbol ve futbolu inceleme üzerine. İletişim kuram ve araştırma dergisi, 26(2), 1-58.
ERKAL M, GÜVEN Ö, AYAN D (1998). SOSYOLOJIK AÇIDAN SPOR. 3. Baskı, Der Yayınları, İstanbul
EROĞLU S Y, EROĞLU E (2019). Üniversite spor takımlarında oynayan öğrencilerin anksiyete ve spora özgü başarı motivasyonu düzeylerinin incelenmesi. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 88-96.
ESEN Ü B B (2020). Liderlikte kibir ve aşiri pozitiflik: bir literatür incelemesi. İş ve İnsan Dergisi, 7(2), 295-309.
ESENTAŞ M, GÜZEL P, ÖZBEY S, ÇELİK E (2018). Mega spor organizasyonları sporcularının gözüyle olimpik hareket ve olimpizm algıları. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(4), 32-47.
EXLINE J J, BAUMEISTER R F, BUSHMAN B J, CAMPBELL W K, FINKEL E J (2004). Too proud to let go: narcissistic entitlement as a barrier to forgiveness. Journal of Personality and Social Psychology, 87(6), 894.
FARWELL L, WOHLWEND‐LLOYD R (1998). Narcissistic processes: Optimistic expectations, favorable self‐evaluations, and self‐enhancing attributions. Journal of personality, 66(1), 65-83.
FAST L A, FUNDER D C (2010). Gender Differences in the Correlates of Self‐Referent Word Use: Authority, Entitlement, and Depressive Symptoms. Journal of personality, 78(1), 313-338.
FELTZ D L, CHASE M A, MORITZ S E, SULLIVAN P J (1999). A conceptual model of coaching efficacy: Preliminary investigation and instrument development. Journal of educational psychology, 91(4), 765.
FERAH N (2014). Bireysel Psikoloji ve Din. Academia, Ocak-Haziran 8 (15) : 195-208
FOSTER J D, CAMPBELL W K, TWENGE J M (2003). Individual differences in narcissism: Inflated self-views across the lifespan and around the world. Journal of Research in Personality, 37(6), 469-486.
FRENCH J H, SHRESTHA S (2019). Histrionic personality disorder. StatPearls Publishing. Erişim: http://bit.ly/3hJVtiK, Erişim Tarihi:19.05.2021
FRENCH J R, RAVEN B, CARTWRIGHT D (1959). The bases of social power. Classics of organization theory, 7, 311-320.
FREUD S (2012). On Narcissism: An Introduction, edited by Joseph Sandler, Ethel Spector Person, and Peter Fonagy. London: Karnac.
FREUD S (2020). Psikanaliz Üzerine Dersler (G. Metin, Trans.; A. Altunel, Ed.). Hız, Yaşar.
FURNHAM A (2005). Gender and personality differences in self‐and other ratings of business intelligence. British Journal of Management, 16(2), 91-103.
GANO-OVERWAY L A (2013). The caring climate: How sport environments can develop empathy in young people. In Organizing through empathy (pp. 178-195). Routledge.
GARRARD P, RENTOUMI V, LAMBERT C, OWEN D (2014). Linguistic biomarkers of Hubris syndrome. Cortex, 55, 167-181.
GEÇTAN E (2003). Psikodinamik psikiyatri ve normaldışı davranışlar. Metis Yayınları.
GEUKES K, MESAGNO C, HANRAHAN S J, KELLMANN M (2012). Testing an interactionist perspective on the relationship between personality traits and performance under public pressure. Psychology of Sport and Exercise, 13(3), 243-250.
GEZER E (2020). Dimensions of Narcissism in Athletes in Universities. African Educational Research Journal, 8(4), 732-740.
GILLHAM B (2000). Case study research methods. Bloomsbury Publishing.
GLASSMAN M (1988). Kernberg and Kohut: A test of competing psychoanalytic models of narcissism. Journal of the American Psychoanalytic Association, 36(3), 597-625.
GLENN A L, JOHNSON A K, RAINE A (2013). Antisocial personality disorder: a current review. Current psychiatry reports, 15(12), 427.
GOLDSMITH M (2010). What got you here won't get you there: How successful people become even more successful. Profile books.
GONCALVES J. (2021). “Sport Builds Character”: A Critical Assessment of Moral Reasoning and Development in. Academia. https://www.academia.edu/31106591/Sport_Builds_Character_A_Critical_Assessment_of_Moral_Reasoning_and_Development_in_Sport
GÖRGÜLÜ R, GÖKÇEK E (2019). (PSİKOLOJİK) BASKI ALTINDA ZİHİNSEL KONTROL VE PERFORMANS. In N. DAL (Ed.), Spor Psikolojisinde Yeni Yaklaşımlar. Akademisyen Kitabevi A.Ş.
GÖRÜCÜ A (2006). Beden eğitimive spor yüksekokullarinda okuyan öğrencilerin aktif spor yapma durumlarinin belirlenmesi. Selçuk üniversitesi sosyal bilimler enstitüsü dergisi (16), 343-351.
GÜLER L, DEMİR V (1995). Spor ve Medya İlişkisi ve Türkiye'de Spor Medyası. Marmara İletişim Dergisi, 9(9), 285-306.
GÜLLÜ S, YILDIZ K (2019). Spor örgütlerinde karanlık kişilik, örgütsel sinizm ve iş tatmini ilişkisinin incelenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(4), 220-232.
GÜNGÖR S (2014). Türk siyasetinde dil kullanımı: siyasal parti liderlerinin TBMM grup konuşmalarında siyasal söylem analizi. Yasama Dergisi(26), 65-88.
GÜRBÜZ L C S, BAYIK C M E, ŞAHIN F (2016). A conceptual model for leadership hubris in the military context. In Pursuit of Excellence: International Perspectives of Military Leadership (2006) Strategic Leadership Development: International Perspectives (2007) Professional Ideology & Development, 133.
HALİL M, ŞANLI S (2015). Sporda şiddet ve medya etkisi: bir maçin analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55), 231-247.
HANCOCK D R, ALGOZZINE B (2017). Doing case study research: A practical guide for beginning researchers. Teachers College Press.
HAYWARD M L, HAMBRICK D C (1997). Explaining the premiums paid for large acquisitions: Evidence of CEO hubris. Administrative science quarterly, 103-127.
HAZAR Ç (2006). Kişilik ve iletişim tipleri. Selçuk İletişim, 4(2), 125-140.
HEARY C M, HENNESSY E (2002). The use of focus group interviews in pediatric health care research. Journal of pediatric psychology, 27(1), 47-57.
HILLER N J, HAMBRICK D C (2005). Conceptualizing executive hubris: the role of (hyper‐) core self‐evaluations in strategic decision‐making. Strategic Management Journal, 26(4), 297-319.
HILLMAN J (2012). The force of character: And the lasting life. Ballantine Books.
HOERTEL N, PEYRE H, LAVAUD P, BLANCO C, GUERIN-LANGLOIS C, RENÉ M, SCHUSTER J-P, LEMOGNE C, DELORME R, LIMOSIN F (2018). Examining sex differences in DSM-IV-TR narcissistic personality disorder symptom expression using Item Response Theory (IRT). Psychiatry research, 260, 500-507.
HOLT N L, DUNN J G (2004). Toward a grounded theory of the psychosocial competencies and environmental conditions associated with soccer success. Journal of Applied Sport Psychology, 16(3), 199-219.
HOLTEY J, ÖZER M K (2019). Sporda Yetenek Gelişimi ve Ötesi. Journal of Health and Sport Sciences, 2(2), 40-55.
HORTON R S, BLEAU G, DRWECKI B (2006). Parenting narcissus: What are the links between parenting and narcissism? Journal of personality, 74(2), 345-376.
HORVATH S, MORF C C (2010). To be grandiose or not to be worthless: Different routes to self-enhancement for narcissism and self-esteem. Journal of Research in Personality, 44(5), 585-592.
İNANÇ B Y, YERLIKAYA E E (2017). Kişilik kuramları. Pegem Atıf İndeksi, 1-339.
IVANOFF S D, HULTBERG J (2006). Understanding the multiple realities of everyday life: Basic assumptions in focus-group methodology. Scandinavian journal of occupational therapy, 13(2), 125-132.
JACKSON S A, DOVER J, MAYOCCHI L (1998). Life after winning gold: I. Experiences of Australian Olympic gold medallists. The Sport Psychologist, 12(2), 119-136.
JAKOVLJEVIĆ M (2011). Hubris syndrome and a new perspective on political psychiatry: need to protect prosocial behavior, public benefit and safety of our civilisation. Psychiatria danubina, 23(2.), 136-138.
JANG K L, LIVESLEY W, VERNON P, JACKSON D (1996). Heritability of personality disorder traits: A twin study. Acta Psychiatrica Scandinavica, 94(6), 438-444.
JONES B D, WOODMAN T, BARLOW M, ROBERTS R (2017). The darker side of personality: Narcissism predicts moral disengagement and antisocial behavior in sport. The Sport Psychologist, 31(2), 109-116.
JOUBERT C E (1998). Narcissism, need for power, and social interest. Psychological reports, 82(2), 701-702.
JOWETT S, COCKERILL I (2002). Incompatibility in the coach-athlete relationship. Solutions in sport psychology, 16-31.
JUDGE T A, PICCOLO R F, KOSALKA T (2009). The bright and dark sides of leader traits: A review and theoretical extension of the leader trait paradigm. The Leadership Quarterly, 20(6), 855-875.
KABADAYI M, TÜRKAY O (2020). Yönetsel gücün örgütsel güven-performans ve özdeşleşme etkileşimi kapsamındaki rolü: Bodrum'daki otel işletmelerinde bir uygulama. Yönetim Bilimleri Dergisi, 18(35), 111-139.
KANTAR G (2017). Türk siyasetinde politik dil kullanımı: Recep Tayyip Erdoğan’ın “Ak Parti 1. Ve 3. Olağan üstü kongrelerinde ki konuşmalarının” içerik ve söylem analizi. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi(ICOMEP 2017 ÖZEL SAYISI), 103-122.
KAPLAN Y, AKKAYA C (2013). Toplumsal tabaka farklılıklarının spora yansıyan sonuçları (Antalya örneği). Mediterranean Journal of Humanities, 3(2), 143-158.
KARAAZIZ M, ATAK İ E (2013). Narsisizm ve narsisizmle ilgili araştirmalar üzerine bir gözden geçirme. Nesne Psikoloji Dergisi, 1(2), 44-59.
KARADAĞ M (2020). Öncülleri ve Sonuçları Bağlamında Hubris Sendromu: Son 10 Yılda Yapılan Akademik Araştırmalar Kapsamında Bir Değerlendirme. In A. Yalçın (Ed.), Yönetim Bilimleri (pp. 237-251).
KARAHÜSEYINOĞLU M F, RAMAZANOĞLU M O, DEMIREL E T, ALTUNGÜL O, RAMAZANOĞLU F (2005). Sporun toplumsal boyutlarının değerlendirilmesi, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları 153-157.
KARAKÖSE T (2007). Örgütlerde itibar yönetimi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, 11(9), 1-12.
KARATAŞ A, ERDAL R, BAŞARAN Z, SEYREK E, MINE G, ESKIYECEK C (2015). 2012 Yılında Düzenlenen Erzurum Avrupa Curling C Klasmanı İle Karlstad Avrupa Curling B Klasmanı Organizasyon Yapısının İncelenmesi. International Journal of Sport Culture and Science, 3(Special Issue 4), 167-177.
KARSLI Ö (2016). Ernst Cassirer'de Kültürün Anlamı. JOMELIPS-Journal of Management Economics Literature Islamic and Political Sciences, 1(2), 38-58.
KAVUSSANU M (2008). Moral behaviour in sport: A critical review of the literature. International Review of Sport and Exercise Psychology, 1(2), 124-138.
KAYA M (1997). Ailede anne-baba tutumlarının çocuğun kişilik ve benlik gelişimindeki rolü. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 9(9), 193-204.
KAYMAK B, CAN F E, AHMET G, TOLUK Ö (2019). Yaşlilarda spor yapma alişkanliklarinin değerlendirilmesi. Eskişehir Teknik Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi B-Teorik Bilimler, 7(2), 204-210.
KERFOOT K M (2010). Leaders, self-confidence, and hubris: What’s the difference. Nursing Economics, 28(5), 350-351.
KERNBERG O (2012). Sınır durumlar ve patolojik narsisizm (M. Atakay, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
KOÇEL T (2015). İŞLETME YÖNETICILIĞI (On Altıncı Baskı). İstanbul: Beta Yayınları.
KONTER E (2013). EYLEMDE BULUNAN BIR VARLIK OLARAK INSAN NEDEN OYNAR. Baskı. İzmir: Bassaray Matbaası.
KÖYMEN E (2019). Büyüklenmeci narsisizm ve kırılgan narsisizm ile bilişsel duygu düzenleme ve kişilerarası problemlerin ilişkisi Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
KRIZAN Z, HERLACHE A D (2018). The narcissism spectrum model: A synthetic view of narcissistic personality. Personality and Social Psychology Review, 22(1), 3-31.
KROLL M J, TOOMBS L A, WRIGHT P (2000). Napoleon's tragic march home from Moscow: Lessons in hubris. Academy of Management Perspectives, 14(1), 117-128.
KRUGER J, DUNNING D (1999). Unskilled and unaware of it: how difficulties in recognizing one's own incompetence lead to inflated self-assessments. Journal of Personality and Social Psychology, 77(6), 1121.
KUTER F Ö, KUTER M (2012). Beden eğitimi ve spor yoluyla değerler eğitimi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama(6), 75-94.
LAPSLEY D K, STEY P C (2011). Id, ego, and superego. Encyclopedia of human behavior, 1-9.
LASCH C (2006). NARSISIZM KÜLTÜRÜ. Çev. Suzan Öztürk ve Ümit Hüsrev Yolsal, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
LECKELT M, KÜFNER A C, NESTLER S, BACK M D (2015). Behavioral processes underlying the decline of narcissists’ popularity over time. Journal of Personality and Social Psychology, 109(5), 856.
LEON R L (2007). Hubris and Nemesis in heads of government. Journal of the Royal Society of Medicine, 100(2), 63-63.
LEWIS K C, MASTICO E R (2017). Histrionic personality disorder. Encyclopedia of personality and individual differences, 1-9.
LEWIS M (1995). Self-conscious emotions. American scientist, 83(1), 68-78.
LEYMUN Ş O, ODABAŞı F, YURDAKUL İ K (2017). Eğitim ortamlarında durum çalışmasının önemi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 5(3), 367-385.
LINCOLN Y S, GUBA E G (1988). Criteria for Assessing Naturalistic Inquiries as Reports.
MALMENDIER U, TATE G (2005). CEO overconfidence and corporate investment. The journal of finance, 60(6), 2661-2700.
MANGAL S (2002). Advanced educational psychology. PHI Learning Pvt. Ltd.
MAREE J G (2020). The psychosocial development theory of Erik Erikson: critical overview. Early Child Development and Care, 1-15.
MARSHALL B, CARDON P, PODDAR A, FONTENOT R (2013). Does sample size matter in qualitative research?: A review of qualitative interviews in IS research. Journal of computer information systems, 54(1), 11-22.
MASTERSON J F (1976). NARSİSTİK VE BORDERLİNE KİŞİLİK BOZUKLUKLARI.
MATOSIC D, NTOUMANIS N, BOARDLEY I D, SEDIKIDES C, STEWART B, CHATZISARANTIS N (2017). Narcissism and coach interpersonal style: A self‐determination theory perspective. Scandinavian journal of medicine & science in sports, 27(2), 254-261.
MATOSIC D, NTOUMANIS N, BOARDLEY I D, STENLING A, SEDIKIDES C (2016). Linking narcissism, motivation, and doping attitudes in sport: A multilevel investigation involving coaches and athletes. Journal of Sport and Exercise Psychology, 38(6), 556-566.
MAXWELL J (2018). NITEL ARAŞTIRMA TASARIMI: ETKILEŞIMLI BIR YAKLAŞIM (Çev. Ed. Çevikbaş, M.). Ankara: Nobel.
MCLEOD S A (2016). Id, ego and superego. Simply Psychology, 3, 1-4.
MCNAMEE M (2006). Olympism, eurocentricity, and transcultural virtues. Journal of the Philosophy of Sport, 33(2), 174-187.
MCNEAL S (2007). Healthy narcissism and ego state therapy. Intl. Journal of Clinical and Experimental Hypnosis, 56(1), 19-36.
MENGÜTAY S (1997). Morpa spor ansiklopedisi. Cilt, 2, 156-249.
MERRIAM S B (2009). Qualitative research : a guide to design and implementation (2nd ed. ed.) [Non-fiction]. Jossey-Bass.
MERRIAM S B, TISDELL E J (2015). Qualitative research: A guide to design and implementation. John Wiley & Sons.
MILLER J D, HOFFMAN B J, GAUGHAN E T, GENTILE B, MAPLES J, KEITH CAMPBELL W (2011). Grandiose and vulnerable narcissism: A nomological network analysis. Journal of personality, 79(5), 1013-1042.
MISHINA Y, DYKES B J, BLOCK E S, POLLOCK T G (2010). Why “good” firms do bad things: The effects of high aspirations, high expectations, and prominence on the incidence of corporate illegality. Academy of Management Journal, 53(4), 701-722.
MORF C C, RHODEWALT F (2001). Unraveling the paradoxes of narcissism: A dynamic self-regulatory processing model. Psychological Inquiry, 12(4), 177-196.
MORF C C, TORCHETTI L, SCHÜRCH E (2011). Narcissism from the perspective of the dynamic self-regulatory processing model. The handbook of narcissism and narcissistic personality disorder: Theoretical approaches, empirical findings, and treatments, 56-70.
MORSE J M (1995). The significance of saturation. In: Sage publications Sage CA: Thousand Oaks, CA.
MURAT G, BÖRÜ D E (2019). Örgütlerdeki narsisistik liderlik ve makyavelist liderlik sinizmi etkiliyor mu?. 18. Uluslararası İşletmecilik Kongresi. Mayıs, Osmaniye.
MURRAY T H (1983). The coercive power of drugs in sports. Hastings Center Report, 24-30.
NERGIZ G (2017). Susanna tamaro’nun tobia ve melek kitabindaki kahramanlarin carl gustav jung’in psikanalitik bakiş açisiyla incelenmesi. Uluslararası Çocuk Edebiyatı ve Eğitim Araştırmaları Dergisi (ÇEDAR), 1(1), 51-63.
NESTADT G, ROMANOSKI A, CHAHAL R, MERCHANT A, FOLSTEIN M, GRUENBERG E, MCHUGH P (1990). An epidemiological study of histrionic personality disorder. Psychological medicine, 20(2), 413-422.
NOVIKOVA I (2013). Trait, trait theory. The encyclopedia of cross‐cultural psychology, 3, 1293-1295.
NYE JR J S (2008). Public diplomacy and soft power. The annals of the American academy of political and social science, 616(1), 94-109.
O'CONNELL A N (1980). Karen Horney: Theorist in psychoanalysis and feminine psychology. Psychology of Women Quarterly, 5(1), 81-93.
OGLOFF J R (2006). Psychopathy/antisocial personality disorder conundrum. Australian & New Zealand Journal of Psychiatry, 40(6-7), 519-528.
OKAN D, AHMET A (2015). Okul yöneticilerinin kullandiklari güç kaynaklari ile örgüt iklimi arasindaki ilişki. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi(58), 499-518.
OKAY D, CANEL-ÇıNARBAŞ D (2021). Kendilik Psikolojisi Yaklaşımı Üzerinden Bir Çekingen Kişilik Olgusunun İncelenmesi. Nesne, 9(19), 204-220
OKAY O A (1990). SPOR YÖNETİMİMİZİN DÜNÜ/BUGÜNÜ/YARINI.
OKTUĞ Z (2007). Freud'un kişilik birimleri (id-ego-süperego) ile reklam iletisinin izleyici üstünde yarattığı etkiler arasındaki baglantı: Magnum, kalbim benecol ve lösev reklamları üzerine bir araştırma İstanbul Kültür Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü/Dinler Tarihi
OSMAN U, ARDIÇ K (2013). Güç Mesafesi Örgütsel Güveni Etkiler mi? Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(2), 313-338.
OWEN D (2008). Hubris syndrome. Clinical Medicine, 8(4), 428.
OWEN D, DAVIDSON J (2009). Hubris syndrome: An acquired personality disorder? A study of US Presidents and UK Prime Ministers over the last 100 years. Brain, 132(5), 1396.
OWEN L D (2006). Hubris and nemesis in heads of government. Journal of the Royal Society of Medicine, 99(11), 548-551.
OYTUN M, ÇAKICI M, TINAZCI C, YAVUZ H U (2021). Kadın hentbolcularda farklı performans gruplarının anksiyete ve narsisizm düzeylerinin karşılaştırılması. Anatolian Journal of Psychiatry, 22.
OZAN E, KARAPıNAR İ, AYDıN N, FIDAN T, ORAL M (2008). Narsisistik kişilik bozukluğu: Gelişim süreçleri ve yaşamı. RCHP-Review Cases Hypotheses Psychiatry, 2, 25-37.
ÖZDEMIR M (2010). Nitel veri analizi: Sosyal bilimlerde yöntembilim sorunsali üzerine bir çalişma. Eskişehir Osmangazi üniversitesi sosyal bilimler dergisi, 11(1), 323-343.
ÖZDEMIR M (2013). Gazzâlî, nietzsche ve foucault'da güç-hakikat ilişkileri analizi. Electronic Turkish Studies, 8(12).
ÖZDEMIR Z (2015). Sosyal medyada kimlik inşasında yeni akım: Özçekim kullanımı. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 2(1), 112-131.
ÖZGÜZEL S, TAŞ S (2016). Hubris sendromuna yakalanan yöneticilerde çocukluktaki aile içi iletişimin etkisinin incelenmesi. 21. Yüzyılda Eğitim Ve Toplum Eğitim Bilimleri Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(13), 119-132.
ÖZSOY E, ARDIÇ K (2017). Karanlik üçlü’nün (narsisizm, makyavelizm ve psikopati) iş tatminine etkisinin incelenmesi. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 391-406.
ÖZSOY S (2008). Türk spor medyasinda kadin. Spor Bilimleri Dergisi, 19(4), 201-219.
PARK H, YOO Y (2017). A Literature Review On Chief Executive Officer Hubris And Related Constructs: Is The Theory Of Chief Executive Officer Hubris An Antecedents Or Consequences? Journal of Applied Business Research (JABR), 33(4), 705-720.
PARK J-H, KIM C, CHANG Y K, LEE D-H, SUNG Y-D (2018). CEO hubris and firm performance: Exploring the moderating roles of CEO power and board vigilance. Journal of business ethics, 147(4), 919-933.
PARLAKKILIÇ Ş, TAZEGÜL Ü (2016). Spor yapan bireylerin ahlaki olgunluk ve narsisim düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(38), 303-310.
PARRY J (2006). Sport and Olympism: Universals and multiculturalism. Journal of the Philosophy of Sport, 33(2), 188-204.
PATTON M Q (2014). Qualitative evaluation and research methods: Integrating theory and practice. Sage Publications.
PAULHUS D L (1998). Interpersonal and intrapsychic adaptiveness of trait self-enhancement: A mixed blessing? Journal of Personality and Social Psychology, 74(5), 1197.
PETIT V, BOLLAERT H (2012). Flying too close to the sun? Hubris among CEOs and how to prevent it. Journal of business ethics, 108(3), 265-283.
PFEFFER J (1992). Managing with power: Politics and influence in organizations. Harvard Business Press.
PULVER S E (1970). Narcissism: The term and the concept. Journal of the American Psychoanalytic Association, 18(2), 319-341.
REED G E (2004). Toxic leadership. Military review, 84(4), 67-71.
REED G E, BULLIS R C (2009). The impact of destructive leadership on senior military officers and civilian employees. Armed Forces & Society, 36(1), 5-18.
REGO P, LOPES M P, SIMPSON A V (2017). The authentic‐Machiavellian leadership grid: A typology of leadership styles. Journal of Leadership Studies, 11(2), 48-51.
REICHBORN-KJENNERUD T (2010). The genetic epidemiology of personality disorders. Dialogues in clinical neuroscience, 12(1), 103.
REVELLE W (2016). Hans Eysenck: personality theorist. Personality and Individual Differences, 103, 32-39.
REVERTER MASIÀ J, LEGAZ ARRESE A, MUNGUÍA IZQUIERDO D, ROIG PULL M, GIMENO MARCO F, BARBANY CAIRÓ J R (2008). The use of sports psychology consultants in elite sports teams. Revista de Psicología del Deporte, vol. 17(1), p. 143-153.
REYHANOĞLU M, AKIN Ö (2016). Toksik liderlik örgütsel sağlığı olumsuz yönde tetikler mi?
RIZKA N A, HANDOKO T H (2020). The Influence of CEOs’ Hubris on Firms’ Performance in Indonesia: The Moderating Effects of CEOs’ Power and Board Vigilance. Gadjah Mada International Journal of Business, 22(2), 199-231.
ROBBINS A (1993). SINIRSIZ GÜÇ (çev: M. Değirmenci). İstanbul: İnkılap Kitapevi Yayını.
ROBERTS B W, EDMONDS G, GRIJALVA E (2010). It is developmental me, not generation me: Developmental changes are more important than generational changes in narcissism—Commentary on Trzesniewski & Donnellan (2010). Perspectives on Psychological Science, 5(1), 97-102.
ROBERTS R, CALLOW N, HARDY L, WOODMAN T, THOMAS L (2010). Interactive effects of different visual imagery perspectives and narcissism on motor performance. Journal of Sport and Exercise Psychology, 32(4), 499-517.
ROBERTS R, WOODMAN T, HARDY L, DAVIS L, WALLACE H M (2013). Psychological skills do not always help performance: The moderating role of narcissism. Journal of Applied Sport Psychology, 25(3), 316-325.
ROCHE, PINCUS A L, CONROY D E, HYDE A L, RAM N (2013). Pathological narcissism and interpersonal behavior in daily life. Personality Disorders: Theory, Research, and Treatment, 4(4), 315.
ROCHE M J, PINCUS A L, LUKOWITSKY M R, MÉNARD K S, CONROY D E (2013). An integrative approach to the assessment of narcissism. Journal of personality assessment, 95(3), 237-248.
RONFELDT D F (1994). Beware the hubris-nemesis complex: A concept for leadership analysis (Vol. 461). Rand Corporation.
RONNINGSTAM E (2009). Narcissistic personality disorder: Facing DSM-V. Psychiatric annals, 39(3).
RONNINGSTAM E (2010). Narcissistic personality disorder: A current review. Current psychiatry reports, 12(1), 68-75.
ROSENFELD H (2003). A clinical approach to the psychoanalytic theory of the life and death instincts: an. Melanie Klein Today, Volume 1: Mainly Theory: Developments in Theory and Practice, 7, 239.
RUSSELL G (2011). Psychiatry and politicians: the ‘hubris syndrome’. The Psychiatrist, 35(4), 140-145.
RUTTEN E A, DEKOVIĆ M, STAMS G J J, SCHUENGEL C, HOEKSMA J B, BIESTA G J (2008). On-and off-field antisocial and prosocial behavior in adolescent soccer players: A multilevel study. Journal of adolescence, 31(3), 371-387.
RUTTEN E A, STAMS G J J, BIESTA G J, SCHUENGEL C, DIRKS E, HOEKSMA J B (2007). The contribution of organized youth sport to antisocial and prosocial behavior in adolescent athletes. Journal of youth and adolescence, 36(3), 255-264.
RYAN T, XENOS S (2011). Who uses Facebook? An investigation into the relationship between the Big Five, shyness, narcissism, loneliness, and Facebook usage. Computers in human behavior, 27(5), 1658-1664.
SAATÇIOĞLU C, ÇAKMAK U D (2019). Avrupa ve türkiye’de futbol ekonomisi: karşılaştırmalı bir inceleme. Sakarya İktisat Dergisi, 8(4), 331-350.
SALTER W M (1915). Nietzsche's moral aim and will to power. The International Journal of Ethics, 25(3), 372-403.
SARITAŞ Ö G M (1997). Yönetimde kişilik faktörü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 12(12), 527-548.
SAYGILI M, ONAY Ö A, AYHAN M (2017). Kişilik özellikleri bağlaminda yaşam memnuniyeti üzerine bir araştirma. Yorum Yönetim Yöntem Uluslararası Yönetim Ekonomi ve Felsefe Dergisi, 5(2), 61-72.
SAYIN A, ASLAN S (2005). Duygudurum bozuklukları ile huy, karakter ve kişilik ilişkisi. Türk Psikiyatri Dergisi, 16(4), 276-283.
SCHUNK D H, DIBENEDETTO M K (2020). Motivation and social cognitive theory. Contemporary Educational Psychology, 60, 101832.
SELVI K (2018). Narsisistik Kişilik Bozukluğunun Adler’in Aşağılık ve Üstünlük Kompleksleri Açısından Analizi: Bir Olgu Çalışması. Ayna Klinik Psikoloji Dergisi, 5(1), 1-20.
SEVDE M, TUNCEL S D (2012). Sporcuların ‘sporda hoşgörü’kavramına ilişkin algıları. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(4), 125-129.
SHELDON P, RAUSCHNABEL P, HONEYCUTT J M. (2019). The dark side of social media: Psychological, managerial, and societal perspectives. Academic Press.
SHIPMAN A S, MUMFORD M D (2011). When confidence is detrimental: Influence of overconfidence on leadership effectiveness. The Leadership Quarterly, 22(4), 649-665.
SILVERMAN D (1993). INTERPRETATING QUALITATIVE DATA: METHODS FOR ANALYSING TALK, TEXT AND INTERACTION. In: California, Sage Publications.
SMITH R E, SMOLL F L (1997). Coach-mediated team building in youth sports. Journal of Applied Sport Psychology, 9(1), 114-132.
SMOLL F L, SMITH R E, BARNETT N P, EVERETT J J (1993). Enhancement of children's self-esteem through social support training for youth sport coaches. Journal of applied psychology, 78(4), 602.
SOYGÜDEN A (2019). Sporda yaşanan örnek etik davranişlarin toplumsal karakterin oluşmasina etkileri. Helal ve Etik Araştırmalar Dergisi, 1(1), 60-72.
SÖNMEZ V, ALACAPINAR F G (2014). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık.
STEBBINS R A (2001). Exploratory research in the social sciences (Vol. 48). Sage.
STEBBINS R A (2017). From humility to hubris among scholars and politicians: Exploring expressions of self-esteem and achievement. Emerald Group Publishing.
STIRLING A E, KERR G A (2009). Abused athletes' perceptions of the coach-athlete relationship. Sport in Society, 12(2), 227-239.
STUART M E, EBBECK V (1995). The influence of perceived social approval on moral development in youth sport. Pediatric Exercise Science, 7(3), 270-280.
SUBAŞI M, OKUMUŞ K (2017). Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426.
ŞAHIN M (2015). Spor ahlakı ve sorunları. Evrensel Basım Yayın.
ŞENGÜLLENDI M F, ŞEHITOĞLU Y, KURT E (2020). Toksik liderlik ve üretkenlik karşiti iş davranişlari ilişkisinde kariyerizmin araci etkisi. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(22), 743-765.
ŞIMŞEK H, YILDIRIM A (2011). SOSYAL BILIMLERDE NITEL ARAŞTIRMA YÖNTEMLERI. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
ŞIMŞEK M Ş, ÇELIK A, AKGEMCI T (2015). Davranış bilimlerine giriş ve örgütlerde davranış. Eğitim Yayınevi.
TALIMCILER A (2008). Futbol değil iş: endüstriyel futbol. İletişim kuram ve araştırma dergisi, 26, 89-114.
TALIMCILER A (2015). SPORUN SOSYOLOJISI SOSYOLOJININ SPORU.(2. Baskı). İstanbul: Bağlam Yayıncılık, 16, 42-56.
TARHAN N (2012). AİLE OKULU, 16. Baskı, İstanbul: Timaş.
TAŞHAN A (2019). Akademik personelin işkoliklik ve narsistik kişilik özellikleri arasındaki ilişki: İnönü Üniversitesi'nde bir araştırma İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ]. Yayımlanmamış Doktora Tezi.
TAŞKIN M, SANİOĞLU A, TAŞKIN M, FİDAN A (2019). Yüzmenin çocuklarda höşgörü eğilimi üzerine etkisi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 30-35.
TAŞTAN S (2019). Liderlikte işlev dışı davranış örüntüleri ve patolojik narsisizm: psikanalitik kuram temelli bir değerlendirme. Istanbul Management Journal(87), 49-91.
TATLILIOĞLU K (2013). Beş faktör kişilik kurami bağlaminda kişilik kavramina genel bir bakiş. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (BUSBED), 3(6), 128-146.
TAYLOR S E, PEPLAU L A, SEARS D O (2007). Sosyal Psikoloji.(çev. Ali Dönmez). İmge yay. İstanbul.
TAYMUR İ, TÜRKÇAPAR M H (2012). Kişilik: tanımı, sınıflaması ve değerlendirmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(2), 154-177.
TAZEGÜL Ü (2011). Comparison of narcissism in some branches of athletes. International Journal of Sport Studies, 1(4), 168-179.
TAZEGÜL Ü, GÜVEN Ö (2015). Vücut geliştirme sporcuları ile farklı spor dallarındaki elit sporcuların ve spor yapmayan bireylerin narsisizm seviyelerinin karşılaştırılması. International Journal of Social Science, 33, 465-473.
TEZCAN M (1983). Spor sosyolojisi hakkında. Eğitim ve Bilim, 8(44).
THOMAES S, BRUMMELMAN E (2018). Parents’ socialization of narcissism in children. Handbook of trait narcissism, 143-148.
TIGHT M (2010). The curious case of case study: a viewpoint. International journal of social research methodology, 13(4), 329-339.
TIMUROĞLU K, İŞCAN Ö F (2008). İşyerinde narsisizm ve iş tatmini ilişkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(2), 239-264.
TOFLER I R, STRYER B K, MICHELI L J, HERMAN L R (1996). Physical and emotional problems of elite female gymnasts. In: Mass Medical Soc.
TOPGÜL S (2018). Otoriter yöneticilik mi narsist liderlik mi. Uluslararası Sosyal & Hukuk Çalışmaları Kongresi International Congress on Social & Legal Studies,
TORGERSEN S (2009). The nature (and nurture) of personality disorders. Scandinavian Journal of Psychology, 50(6), 624-632.
TORGERSEN S, LYGREN S, ØIEN P A, SKRE I, ONSTAD S, EDVARDSEN J, TAMBS K, KRINGLEN E (2000). A twin study of personality disorders. Comprehensive psychiatry, 41(6), 416-425.
TRTSPOR (2020). Transfere en fazla para harcayan 10 Avrupa kulübü. Retrieved 19.06 from
TRUMBULL D (2010). Hubris: A primal danger. Psychiatry, 73(4), 341-351.
TUNCEL S (2014). SPOR ETIĞI. In. Adalet Yayınevi.
TUNCEL S D, BÜYÜKÖZTÜRK Ş (2009). Antrenörlerin mesleki etik ilkeleri nelerdir? Nasil ölçülür? Ölçek geliştirme: ölçeğin geçerlik ve güvenirliği. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(4), 159-168.
TUNÇ P (2019). Antisosyal kişilik bozukluğu dinamik formülasyon: Olgu sunumu. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 20(2), 211-216.
TUTAR H (2013). Davranış bilimleri: Kavramlar ve kuramlar. Seçkin.
TÜRK M, HELVACI B (2005). Kişiliğin işletmelerde içsel ve dışsal müşteri ilişkileri açısından önemi. iç. Mehmet Tikici (Ed.), Örgütsel Davranış Boyutlarından Seçmeler, Ankara: Nobel Yayın, 85-126.
TÜRKMEN M, USEEV N (2019). Kirgiz geleneksel sporlarinin tarihsel arka plani. Journal of International Social Research, 12(66).
TWENGE J M, CAMPBELL W K, KORKMAZ Ö (2010). Asrın vebası narsisizm illeti. Kaknüs Yayınları.
TWENGE J M, FOSTER J D (2010). Birth cohort increases in narcissistic personality traits among American college students, 1982–2009. Social Psychological and Personality Science, 1(1), 99-106.
TWENGE J M, KONRATH S, FOSTER J D, KEITH CAMPBELL W, BUSHMAN B J (2008). Egos inflating over time: A cross‐temporal meta‐analysis of the Narcissistic Personality Inventory. Journal of personality, 76(4), 875-902.
UYSAL Ş A (2019). Hubris Sendromu, Liderlerin Gizli Hastalığı. Siyasal Kitabevi
UYSAL Ş A, ÇELİK R (2016). Yöneticilerde hubristik davranışlara dair nitel bir araştırma. Aurasian Social Sciences Journal, 1, 274-285.
UYSAL Ş A, ÇELİK R (2018). Sağlık meslek gruplarında hubris sendromunun varlığına ilişkin keşfedici bir çalışma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 103-118.
ÜNSAL B, RAMAZANOĞLU F (2013). Spor medyasının toplum üzerindeki sosyolojik etkisi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 36-46.
ÜNSAR A S (2011). Çalişanlarin kişilik özelliklerinin işten ayrilma eğilimine olan etkisi: bir alan araştirmasi. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 11(22), 255-272.
VIDING E, MCCRORY E (2019). Towards understanding atypical social affiliation in psychopathy. The Lancet Psychiatry, 6(5), 437-444.
VREDENBURGH D, BRENDER Y (1998). The hierarchical abuse of power in work organizations. Journal of business ethics, 17(12), 1337-1347.
WALLACE H M, BAUMEISTER R F (2002). The performance of narcissists rises and falls with perceived opportunity for glory. Journal of Personality and Social Psychology, 82(5), 819.
WAUGAMAN R M (2004). Essentials of Clinical Psychiatry. American Journal of Psychiatry, 161(11), 2143-2143.
WEBER M, AKIN H B, ARICIOĞLU M A (2006). Bürokrasi ve otorite. Adres yayınları.
WILKINSON S (1998). Focus group methodology: a review. International journal of social research methodology, 1(3), 181-203.
WOODMAN T, ROBERTS R, HARDY L, CALLOW N, ROGERS C H (2011). There is an “I” in TEAM: Narcissism and social loafing. Research Quarterly for Exercise and Sport, 82(2), 285-290.
YAĞIŞAN N, SÜNBÜL A M, YÜCALAN Ö B (2007). Eğitim fakültesigüzel sanatlar ve diğer bölüm öğrencilerinin benlik imgesive denetim odaklarinin karşilaştirilmasi. Selçuk üniversitesi sosyal bilimler enstitüsü dergisi(17), 595-607.
YAKELEY J (2018). Current understanding of narcissism and narcissistic personality disorder. BJPsych advances, 24(5), 305-315.
YALÇINSOY A, IŞIK M (2018). Toksik liderlik ile örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisine yönelik bir araştırma. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 17(3), 1016-1025.
YAN S (2016). Nike stands by Maria Sharapova despite two-year drug ban. Retrieved 24.06.2021 from https://money.cnn.com/2016/06/08/news/nike-maria-sharapova-doping/index.html
YAŞAR O M, SUNAY H (2017). Narcissism in sport organizations Spor örgütlerinde narsisizm. Journal of Human Sciences, 14(2), 1736-1744.
YENEL İ F, İMAMOĞLU A F (1998). Gençlik ve spor genel müdürlüğünün bazi çalişma alanlarinda yetkili olmasi gereken yönetsel birimlerin yönetim kademelerince belirlenmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(4), 65-80.
YEŞILYAPRAK B (1993). Kişilik gelişiminde ailesel faktörlerin etkisine ilişkin bir araştırma. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 3(3).
YETIM A (2006). SOSYOLOJI VE SPOR, İstanbul: Morpa Kültür Yayınları Ltd. In: Şti.
YEUNG E, SHEN W (2019). Can pride be a vice and virtue at work? Associations between authentic and hubristic pride and leadership behaviors. Journal of Organizational Behavior, 40(6), 605-624.
YILDIRAN İ (2004). Fair play: kapsami, türkiye’deki görünümü ve geliştirme perspektifleri. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(4), 3-16.
YILDIRIM A (2020). Kişiliğin Karanlık Yönü Bağlamında Narsisizm ve Hubris Sendromu ilişkisi: İnsan Kaynakları Yönetimi Açısından Bir Perspektif Denemesi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), 67-76.
YILDIZ İ (2020). Psikanalitik yaklaşım çerçevesinde nevrotik ihtiyaçlar çözümlemesi: Kayıp Kız Filmi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(3), 977-987.
YILDIZ Ö, YILDIZ M (2020). Futbol hakemlerinin sporun ahlaki iklimine ilişkin görüşleri. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 357-378.
YILMAZ M T (2014). Obez Benlik: Narsisizm. Eleştirel Pedagoji Dergisi, 35, 55-65.
YIN R K (2009). Case study research : design and methods (4th ed. ed.) [Non-fiction]. Sage Publications.
YÜCEL A S, ATALAY A, GÜRKAN A (2015). Sporda şiddet ve saldırganlığı etkileyen unsurlar. Uluslararasi hakemli psikiyatri ve psikoloji araştirmalari dergisi 2(2) 68-90
YÜCEL M (2010). Antrenör sporcu ilişkisini etkileyen faktörler (Güreş örneği). Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
ZEL U (2001). KIŞILIK VE LIDERLIK: EVRENSEL BOYUTLARIYLA YÖNETSEL AÇIDAN ARAŞTIRMALAR. TEORILER VE YORUMLAR, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
ZUROFF D C (1986). Was Gordon Allport a trait theorist? Journal of Personality and Social Psychology, 51(5), 993.
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
