Spor Farkındalığı
Özet
Yalçın Uyar tarafından kaleme alınan ve Prof. Dr. Hakan Sunay’ın editörlüğünü üstlendiği Spor Farkındalığı başlıklı bu eser, yazarın doktora tez çalışmasından üretilmiş olup spor ile toplum arasındaki karşılıklı ve köklü etkileşimi çok boyutlu bir perspektifle ele almaktadır. Kitap boyunca sporun toplumsallaşma sürecindeki kritik fonksiyonu; aile, kültür, eğitim, ekonomi, siyaset ve kitle iletişim araçları gibi temel sosyal kurumlar ile olan dinamik ilişkileri çerçevesinde ayrıntılı bir biçimde incelenmektedir. Çalışma, spor farkındalığı kavramının tanımını ve boyutlarını ilk kez açık bir şekilde ortaya koyarak bu kavramı Psikolojik Süreç Modeli (PCM) ile Bloom Taksonomisi gibi teorik yaklaşımlarla ilişkilendirmekte ve konuyu sağlam bir kuramsal zemine oturtmaktadır. Yazar tarafından özgün olarak geliştirilen 30 maddelik "Spor Farkındalığı Ölçeği (SFÖ)" aracılığıyla toplumun spor bilgisi, bilgiyi ayırt etme düzeyleri ile sosyal ve bireysel fayda algıları çeşitli sosyo-demografik değişkenler açısından ampirik verilerle çözümlenmektedir. Akademisyen Yayınevi bünyesinde yayımlanan bu değerli çalışma, spor bilimleri ile sosyoloji literatüründeki önemli bir boşluğu doldururken, toplumda kalıcı ve sürdürülebilir bir spor bilinci geliştirmeyi hedefleyen akademisyenler, öğrenciler, spor yöneticileri ve araştırmacılar için nitelikli ve rehber niteliğinde bir kaynak sunmaktadır.
Written by Yalçın Uyar and edited by Prof. Dr. Hakan Sunay, Sports Awareness (Spor Farkındalığı) is derived from the author's doctoral dissertation and explores the deep-rooted, mutual interaction between sports and society through a multidimensional perspective. Throughout the book, the critical function of sports in the socialization process is examined in detail within the framework of its dynamic relationships with key social institutions, including family, culture, education, economy, politics, and mass media. Clearly defining the concept and dimensions of sports awareness for the first time, the study establishes a solid theoretical framework by linking sports awareness with models such as the Psychological Continuum Model (PCM) and Bloom's Taxonomy. Utilizing the original 30-item "Sports Awareness Scale (SAS)," the author empirically analyzes society's sports knowledge, information-distinguishing levels, and perceptions of social and individual benefits across various socio-demographic variables. Published by Akademisyen Publishing, this valuable work fills a major gap in the sports science and sociology literature, serving as an authoritative guide for academics, students, sports managers, and researchers aiming to foster sustainable sports consciousness within society.
Referanslar
AKDEMİR A, MAVİ S, TUNCEL S (2011) Toplum Gözünde Spor Algısı. Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi. 2(3): 131-141.
AKKOYUN F (2005). Gestalt Terapi Büyüme ve Gelişme Gücümüzün Harekete Geçişi. 2. Baskı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Yayın No: 238.
AKSU A, ZİNNUROĞLU M, KARAOĞLAN B, AKIN S, KUTSAL YG, ATALAY F, DİNÇER G. (2005). Osteoporoz, eğitim durumu ve farkındalık düzeyi araştırma sonuçları. Turk J Osteoporos. 11(1):36–40
ALEMDAR K (1999). Medya Gücü ve Demokratik Kurumlar, Afa Yayınları, İstanbul.
ALKİN E (2009). Herkes için ekonomi. İstanbul: Hiperlink. s:13
ALLENDER S, COWBURN G, FOSTER C (2006). Understanding participation in sport and physical activity among children and adults: a review of qualitative studies. Health education research. 21(6): 826-835.
ALPMAN C (2001). Eğitimin Bütünlüğü İçinde Beden Eğitimi ve Çağlar Boyunca Gelişimi. Can Yayınevi
Anadolu Ajansı. (2017). Atık piller tehlike saçıyor. Erişim: [http://www.hurriyet.com.tr/gundem/atik-piller-tehlike-saciyor-10865157]. ErişimTarihi: 19.02.2017.
ANDERSON L W (1988). Attitudes and their measurement. Educational research, methodology and measurement: An international handbook, 421-426.
ANDERSON L W (1988). Likert scales. Keeves JP. Educational Research Methodology and Measurement: An International Handbook, Pergamon Press, Oxford, UK.
ARSCOTT D (2014). Olimpiyatlar ve İlginç Tarihi (Çev: Berna Yılmazcan). Akılçelen Kitabevi.
ASLAN K (2002). Değişen toplumda aile ve çocuk eğitiminde sorunlar. Ege Eğitim Dergisi. 1(2): 25-33.
ASLANARGUN E (2007). Okul-aile iş birliği ve öğrenci başarısı üzerine bir tarama çalışma. Sosyal Bilimler Dergisi. 18(18): 119-135.
ATALAY M (2008). Ben = Farkındalık. İ. Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi. 16: 355-369.
ATILGAN G, AYTEKİN E A (2012). Siyaset bilimi: Kavramlar, ideolojiler, disiplinler arası ilişkiler. İstanbul: Yordam Kitap.
AYAN S (2016). Beden eğitimi ve gençlik sporunda pedagojik olaylar. Pegem Yayıncılık.
AYDEMİR Y, ÇİFTÇİ Ö (2008). Edebiyat Öğretmeni Adaylarının Soru Sorma Becerileri Üzerine Bir Araştırma. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 5(2): 103-115.
AYDIN M (2000) Kurumlar Sosyolojisi, Ankara: Vadi Yayınları.
AYTAÇ Ö (2004). Kapitalizm ve Hegemonya İlişkileri Bağlamında Boş Zaman. CÜ Sosyal Bilimler Dergisi (28) 2. 115- 138.
BACANLI H (2005). Duyuşsal Davranış Eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
BAHAR H İ (2009). Sosyoloji. Usak Yayınları. Ankara.
BAILEY R (2006). Physical education and sport in schools: A review of benefits and outcomes. Journal of school health, 76(8): 397-401.
BALTZELL A, SUMMERS J (2017). Mindfulness Meditation in Sport: Why MMTS 2.0?. In The Power of Mindfulness. Springer, Cham.
BAMBERY C (2002). Marksizm ve Spor. Birikim Dergisi. 6(158): 82-93.
BANDURA A (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
BAŞER G (2008). Farkında Mısınız, 1. Baskı, Lik Yayınları, Ankara.
BAYER A (2013). Değişen toplumsal yapıda aile. Şırnak Ünivesrsitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 4(8): 101-129.
BAYS C J (2012). Farkındalık Maceraları. Kuraldışı Kitapevi. Çev.Serpil Demirci. İstanbul.
BAYSEN E (2006). Öğretmenlerin Sınıfta Sordukları Sorular ile Öğrencilerin Bu Sorulara Verdikleri Cevapların Düzeyleri, Kastamonu Eğitim Dergisi. 14(1): 21-28
BEETS M W, VOGEL R, FORLAW L, PITETTI K H, CARDINAL B J (2006). Social support and youth physical activity: the role of provider and type. American Journal of Health Behaviour, 30: 278-289.
BENDIKOVÁ E, DOBAY B (2017). Physical and Sport Education as a Tool for Development of a Positive Attitude toward Health and Physical Activity in Adulthood. European journal of contemporary education, 6(1):14-21.
BERRY N M, NOLAN R, DOLLMAN J (2016). Associations of awareness of physical activity recommendations for health and self-reported physical activity behaviours among adult South Australians. Journal of science and medicine in sport, 19(10): 837-842.
BISHOP S R, LAU M, SHAPIRO S, CARLSON L, ANDERSON N D, CARMODY J, DEVINS G. (2004a). Mindfulness: A proposed operational definition. Clinical psychology: Science and practice, 11(3): 230-241.
BISHOP S R, LAU M, SHAPIRO S, CARLSON L, ANDERSON N D, CARMODY J, SEGAL Z V, ABBEY S, SPECA M, VELTING D, DEVINS G (2004b). Mindfulness: A proposed operational definition. Clinical Psychology: Science and Practice. 11: 230-241.
BLAIR R D (2011). Sports economics. Cambridge University Press.
BREZINKA W (1994). Socialization and education: Essays in conceptual criticism Greenwood Publishing Group.
BROCKMAN R, JAGO R, FOX K R, THOMPSON J L, CARTWRIGHT K, PAGE A S (2009). Get off the sofa and go and play: Family and socioeconomic influences on the physical activity of 10–11 year old children. BMC public health. 9: 1-7.
BROWN K M, RYAN R M, CRESWELL C D (2007). Mindfulness: Theoretical foundations and evidence for its salutary effects. Psychological Inquiry. 18(4): 211-237.
BROWN K W, RYAN R M (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84: 822-848.
BÜYÜKÖZTÜRK Ş (2012). Örnekleme Yöntemleri Erişim Adresi: [w3.balikesir.edu.tr/~msackes/wp/wp-content/uploads/2012/.../BAY-Final-Konulari.pdf.]. Erişim Tarihi: 07.02.2018.
Cambridge Dictionary (2018). Meaning of “society” in the English Dictionary. Erişim Adresi: [https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/society]. ErişimTarihi: 19.02.2018
CAN S, ARSLAN E, ERSÖZ G (2014). Güncel Bakış Açısı ile Fiziksel Aktivite. Ankara Üniversitesi Spor Bil. Fakültesi 12(1): 1-10.
CANAN K O C A (2006). Beden Eğitimi ve Spor Alanında Toplumsal Cinsiyet İlişkileri. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2): 81-99.
CERIN E, LESLIE E (2008). How socio-economic status contributes to participation in leisure-time physical activity. Social science & medicine, 66(12): 2596-2609.
CHANG A, MAHONEY J L (2013). A Longitudinal Comparison of Parent and Child Influence on Sports Participation. Journal of Youth Development. 8(3): 68-82.
CLAES L, HART T A, SMITS D, VAN DEN EYNDE F, MUELLER A, MITCHELL J E (2012). Validation of the social appearance anxiety scale in female eating disorder patients. European Eating Disorders Review. 20(5): 406-409.
COAKLEY J (1993). Social dimensions of intensive training and participation in youth sports. Intensive participation in children’s sports. A meta analysis. Journal of Sport Psychology. 5: 77-94.
COAKLEY J, WHITE A (1999). How young people become involved and stay involved in sports. Inside sports, Londonand New York: Routledge, p. 69-79.
COOPERS P W (2011). Changing the game: Outlook for the global sports market to 2015. Global entertainment and media outlook.
CÔTÉ J, VIERIMAA M (2014). The developmental model of sport participation: 15 years after its first conceptualization. Science & Sports, 29: 63-69.
CRAIG P, MELLOR T M (2010). Sport sociology. Learning Matters. p.:53-110.
CVETKOVIĆ N, STOJANOVIĆ E, STOJILJKOVIĆ N, NIKOLIĆ D, SCANLAN A T, MILANOVIĆ Z (2018). Exercise training in overweight and obese children: Recreational football and high n.intensity interval training provide similar benefits to physical fitness. Scandinavian journal of medicine and science in sports, 28: 18-32.
ÇAHA Ö (1999). Spora Yaslanarak Bir Nefes Almak. Düşünen Siyaset Dergisi Futbol Özel Sayısı.1: 115-125.
ÇAKMAK Ö (2008). EĞİTİMİN EKONOMİYE ve KALKINMAYA ETKİSİ. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi. 11: 33-41.
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (2008). İş Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun. Erişim Adresi: [http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2008/05/20080526-5.htm,]. Erişim Tarihi: 20.08.2018.
ÇAMLIYER H (1997). Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun. Can Ofset Yayıncılık: İzmir.
ÇATAK P D, OGEL K (2010).Bir terapi yöntemi olarak farkındalık. Nöropsikiyatri Arşivi 47 (1): 69-73
ÇELENK S (2016). Öğretim ilke ve yöntemleri. Pegem akademi. Ankara.
ÇELİK A (2009). Federasyonların Yönetimsel Sorunlarının Yönetici Perspektifinden Değerlendirilmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi. 3(1): 1-9.
ÇETİN C (2015). Spor İletişimi: Spor-Tv birlikteliği sattırıyor. Nobel Yayın. Ankara.
ÇOKNAZ D, NOORDEGRAAF M A, GÜLER L, ÇOTUK M Y (2010). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin olimpik konulara yönelik farkındalıkları ve olimpik kavramlara ilişkin değerlendirmeleri. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1): 1264-1289.
DAĞLI S (2015). KPSS Eğitim Bilimleri Program Geliştirme. Gelecek rehberi yayınları. İstanbul.
DANNER U, AVIAN A, MACHEINER T, SALCHINGER B, DALKNER N, FELLENDORF F T, PROBST M (2017). ABC, The Awareness-Body-Chart: A new tool assessing body awareness. PloS one, 12(10): 1-13.
DAVISON K K, LAWSON C T (2006). Do attributes in the physical environment influence children's physical activity? A review of the literature. International journal of behavioral nutrition and physical activity, 3(1): 1-19.
DELANEY T, MADIGAN T (2015). The sociology of sports: An introduction. McFarland. Chapter 4, 5, 12.
DELİBAŞ K, YİĞİT E (2005). Kurumlara Sosyolojik Bakış. (Ed. Güçlü, S.) Birey Yayıncılık, İstanbul. Bölüm 4.
DEMİRBOLAT A (1988) Toplum ve Spor. Alperen ve Melikşah Kitabevi, Ankara.
DEMİRCİ FS (2010). Kurum kültürünün halkla ilişkiler çalışmalarına etkisi halkla ilişkiler ve kurum kültürü arasındaki etkileşim. Verimlilik Dergisi. 3: 65-103.
DEVER A (2010). Spor Sosyolojisi: Tarihsel ve güncel boyutlarıyla spor ve toplum. Başlık Yayınları. Bölüm 3 ve 4.
DEVLET PLANLAMA TEŞKİLATI (2000). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Beden Eğitimi, Spor ve İstanbul Olimpiyatları Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara.
DEWEY J (1996). Demokrasi ve Eğitim: Eğitim Felsefesine Giriş. Ege Üniversitesi Basımevi İzmir.
DİNDAR H, DEMİR M (2006). Beşinci Sınıf Öğretmenlerinin Fen bilgisi Dersi Sınav Sorularının Bloom Taksonomisine Göre Değerlendirilmesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(3): 87-96.
DOĞAN B, MORALI S (1999). Üniversite Öğretim Elemanlarının Sporla İlgili Tutumları ile Yaşam ve İş Doyum Düzeylerinin Spor Yapma Alışkanlıkları ile İncelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1): 16-27.
Doğan Haber Ajansı. (2017). Piller Kutuya, Çocuklar Sinemaya. Erişim Adresi: [http://www.hurriyet.com.tr/izmirde-piller-kutuya-cocuklar-sinemaya-kam-40325115]. ErişimTarihi: 19.08.2018.
DÖKMEN Ü (2002). Yarına Kim Kalacak? Evrenle Uyumlaşma Sürecinde Varolmak Gelişmek Uzlaşmak. İstanbul: Kişisel Gelişim Dizisi Sistem Yayıncılık. Yayın No: 242.
DUNCAN S C, DUNCAN T E, STRYCKER L A (2005). Sources and types of social support in youth physical activity. Health Psychology, 24: 3-10.
DURBIN J, BAGUIORO M, JONES D (2018). Pediatric Obesity in Primary Practice: A Review of the Literature. Pediatric Nursing, 44(4): 202-207.
EBRAHIM S, ROWLAND L (1996). Towards a new strategy for health promotion for older women: determinants of physical activity. Psychology, Health & Medicine, 1(1): 29-40.
EHSANI J P, HAYNIE D, OUIMET M C, ZHU C, GUILLAUME C, KLAUER S G, SIMONS-MORTON B G (2017). Teen drivers' awareness of vehicle instrumentation in naturalistic research. Journal of safety research, 63: 127-134.
EIME R M, HARVEY J T, CRAIKE M J, SYMONS C M, PAYNE W R (2013a). Family support and ease of access link socio-economic status and sports club membership in adolescent girls: a mediation study. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 10(1): 1-12.
EIME R M, YOUNG J A, HARVEY J T, CHARITY M J, PAYNE W R (2013b). A systematic review of the psychological and social benefits of participation in sport for children and adolescents: informing development of a conceptual model of health through sport. International journal of behavioral nutrition and physical activity, 10 (1): 2-14.
EITZEN DS (2000). Sport in contemporary society: An anthology. Macmillan.
EKİNCİ N E (2017). Üniversite Öğrencilerinin Rekreatif Etkinlikler Hakkındaki Farkındalıklarının Araştırılması. Dumlupınar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı. Yayımlanmmış Doktora Tezi. Kütahya.
EMRA D (2018). Çeviri öğretimi: hedef ve ölçme. Hiperlink eğit. ilet. Yayınları. İstanbul.
ERDEMLİ A (1991). Türk-Alman Kültür Diyalogunda Spor Ahlakı ve Spor Felsefesine Yeni Yaklaşımlar, Meya Matbaacılık ve Yayımcılık, İstanbul.s:50.
ERDEMLİ A (2002). Spor Felsefesi. E yayınları. 3. Baskı. İstanbul. s:38, s:32.
ERGÜL M A, TINAZ C, ERTAÇ M (2016). Lise Öğrencilerinin Spora Yönelik Farkındalık Düzeylerine Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi: Tenis Branşı Örneği. Spor Bilimleri Dergisi, 27(2): 69-83.
ERTÜRK S (1985). Eğitimde program geliştirme. Meteksan Yayinlari, Ankara.
ESENTAŞ M, IŞIKGÖZ E, GÜZEL P, ÖZBEY S (2018). Spor Yöneticilerinde Öz-Farkındalık: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1): 493-510.
ESKİ T (2010). Ortaöğretim Öğrencilerinin Kış Sporlarına Yönelik Farkındalık Düzeylerinin Değerlendirilmesi (Kastamonu İli Örneği). Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
EURICH T (2018). What self-awareness really is (and how to cultivate it). Harvard Business Review, 1-9.
EVENS T, IOSIFIDIS P, SMITH P (2013). The political economy of television sports rights. Springer.
FERNEY S L, MOORHEAD G E, BAUMAN A E, BROWN W J (2009). Awareness of and changing perceptions of physical activity guidelines among delegates at the Australian conference of science and medicine in sport. Journal of science and medicine in sport, 12(6): 642-646.
FICHTER J (2000). Sosyoloji Nedir? (Çev; Nilgün Çelebi), Attila Kitapevi. Ankara.
FIELDS K E, FIELDS K E (1995). The Elementary Forms of Religious Life. The Free Press, New York.
FİLİZ Z (2010). Üniversite Öğrencilerinin Sosyalleşmesinde Spora Katılımın Değerlendirilmesi. Niğde Üniversitesi Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(3): 192-203.
FİŞEK K (1983). Spor Yönetimi. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları (525). Ankara.
FREEDMAN D S, KHAN L K, SERDULA M K, DIETZ W H, SRINIVASAN S R, BERENSON G S (2005). Racial differences in the tracking of childhood BMI to adulthood. Obesity research, 13(5): 928-935.
FUNK D C, JAMES J (2001). The psychological continuum model: A conceptual framework for understanding an individual's psychological connection to sport. Sport management review, 4(2): 119-150.
Gelir İdaresi Başkanlığı (2018). Serbest Meslek Kazancı Elde Eden Mükellefler İçin VergiRehberi.Erişim:[http://www.gib.gov.tr/sites/default/files/fileadmin/beyannamerehberi/2018_serbestmeslek.pdf]. Erişim Tarihi: 19.02.2018.
Gençlik ve Spor Bakanlığı (2018). Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu. Erişim Adresi: [http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.3289.pdf]. ErişimTarihi: 20.08.2018.
Gençlik ve Spor Bakanlığı (2018). İstatistikler. Erişim Adresi: [http://sgm.gsb.gov.tr/Sayfalar/175/105/Istatistikler]. ErişimTarihi: 20.08.2018.
GERMER C (2004). What is mindfulness? Insight Journal, 22: 24- 29.
GIDDENS A (2005). Sociology. 4nd Ed. Cambridge UK: Polity Pres.
GOLAN M, WEIZMAN A, APTER A, FAINARU M (1998). Parents as the exclusive agents of change in the treatment of childhood obesity. The American journal of clinical nutrition, 67(6): 1130-1135.
GONZALEZ-SUAREZ C, WORLEY A, GRIMMER-SOMERS K, DONES V (2009). School based interventions on childhood obesity: a meta-analysis. American journal of preventive medicine, 37(5): 418-427.
GORRY D (2016). Heterogenouseffects of sportsparticipation on educationandlabor market outcomes. EducationEconomics, 24(6): 622-638.
GÖKDAĞ M (2018). Okul Yöneticilerinin Spora Yönelik Tutumları ve Kadınların Spor Etkinliklerine Katılımlarına Dair Görüşlerinin Araştırılması (Bartın Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Ana Bilim Dalı. Bartın.
GÖRAL M (2003). Spor Basın Ahlakı. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1): 1-20.
GÜLER H, ŞAHİNKAYASI Y, ŞAHİNKAYASI H (2017). İnternet ve Mobil Teknolojilerin Yaygınlaşması: Fırsatlar ve Sınırlılıklar. Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14): 186-207.
GÜLŞEN K (2012). İlköğretim Öğrencilerinin Futbol Branşına Yönelik Farkındalık Düzeylerinin Cinsiyet Değişkenlerine Göre İncelenmesi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
GÜLTEKİN A, ORCAN O (2015). Elif Şafak’ın “Ustam ve Ben” ve Jose Saramago’nun “Filin Yolculuğu” Adlı Eserlerinin “Toplumsal Sınıf” Ekseninde Analitik Olarak İncelenmesi. Folklor/Edebiyat, 84: 83-92.
GÜLTEKİN Y D M (2001). Öğretimde planlama ve değerlendirme. Anadolu Üniversitesi. s:37.
GÜR A (1979). Spor ve Sosyal Sınıflar, Aydınlık Yayınları. İstanbul.
GÜRKAN T, GÖKÇE E (1999). Türkiye’de ve Çeşitli Ülkelerde İlköğretim. Ankara Siyasal Kitabevi.
GÜVEN S (1999). Toplumbilim, Ezgi Kitabevi, Bursa.
HAINES V Y, ROUSSEAU V, CALOMFIRESCU R (2018). Employee business awareness: Scale development and validation. Canadian Journal of Behavioural Science, 50(2): 105.
HANH T N (1987). The miracle of mindfulness: An introduction to the practice of meditation. Boston: Beacon Press.
HANİFİ Ü, ÇİFTÇİ M C, ÇELEN A, GÜÇLÜ Ö, ÇALIŞ Ç, KARLI Ü (2017). Kadınların Sporu Seyretme Güdülerinin İncelenmesi. Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(3): 300-309.
HATCHER L (1994). A Step-by-Step Approach to Using the SAS System for Factor Analysis and Structural Equation Modeling, Cary, NC: The SAS Institute. Review pp. 325-339.
HAYES S C (2003). Mindfulness: methodand process. Clinical Psychology Science and Practice. 10:161-165.
HAYS L M, CLARK D O (1999). Correlates of physical activity in a sample of older adults with type 2 diabetes, Diabetes Care, 22: 706–712.
HEKİM M (2016). Çocuklarda beden eğitimi, spor ve oyun etkinliklerine katılımın kemik gelişimi üzerine etkilerinin değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 5(2): 66-71.
HERGÜNER G (1991). Çocuğun spora yönelmesinde ailenin rolü ve önemi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1): 91-95.
HODGE C J, KANTERS M A, FORNERIS T, BOCARRO J N, SAYRE-MCCORD R (2017). A Family Thing: Positive Youth Development Outcomes of a Sport-Based Life Skills Program. Journal of Park & Recreation Administration, 35(1): 34-50
HOLT NL, KINGSLEY BC, TINK LN, SCHERER J (2011). Benefits And Challenges Associated With Sport Participation By Children And Parents From Low İncome Families. Psychology of Sport and Exercise. 12 (5): 490-499.
HSU Y W, CHOU C P, NGUYEN-RODRIGUEZ S T, MCCLAIN A D, BELCHER B R, SPRUIJT-METZD (2011). Influences of social support, perceived barriers, and negative meanings of physical activity on physical activity in middle school students. Journal of Physical Activityand Health, 8: 210-219.
HÜNÜK D, ÖZDEMİR R A, YILDIRIM G, AŞÇI H (2013). 6.-8. Sınıf öğrencilerinin fiziksel aktiviteye katılımında algıladıkları sosyal desteğin rolü. Eğitim ve Bilim, 38(170). 3-18.
IŞIK M (2012). Kitle İletişim Teorilerine Giriş 1. Baskı, Eğitim Yayınevi.
IŞIK M (2014). İşleyiş Açısından İletişim ve İletişimin Temel Öğeleri. İletişim ve Etik, Konya.
İLHAN E (2014). 2012 Londra Yaz Olimpiyat Oyunları; L’equipe (Fransa) ve Türk Spor Gazeteleri Karşılaştırması. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2(4): 53-70
İLHAN E L, ESENTÜRK O K (2015). Zihinsel engelli bireylerde sporun etkilerine yönelik farkındalık ölçeği (ZEBSEYFÖ) geliştirme çalışması. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(1): 19-36.
JAKICIC J M, ROGERS R J, DAVIS K K, COLLINS K A (2016). Role of physical activity and exercise in treating patients with overweight and obesity. Clinical chemistry. 64(1). 99-107.
JARVIE G (2013). Sport, culture and society: an introduction. Routledge.
JENKIN C R, EIME R M, WESTERBEEK H, VAN UFFELEN J G (2017). Sport for Adults Aged 50+ Years: Participation Benefits and Barriers. Journal of aging and physical activitiy. 26: 363-371.
JONAS E, PHILLIPS M (2009). ACSM’s Exercise is Medicine. A Clinician’s Guide To Exercise Prescription. Lippincott, Williams, Wilkins. Philadelphia PA.
JOSE K A, BLIZZARD L, DWYER T, MCKERCHER C, VENN A J (2011). Childhood And Adolescent Predictors Of Leisure Time Physical Activity During The Transition From Adolescence To Adulthood: A Population Based Cohort Study. International Journal Of Behavioral Nutrition And Physical Activity, 8(1):1-9.
JOUBERT K, SEBOTHOMA B, KGARE K S (2017). Public awareness of audiology, hearing and hearing health in the Limpopo Province, South Africa. The South African Journal of Communication Disorders, 64(1): 1-9.
JULIAN A R, DAWN K W (2006) Awareness and Use of a University Recreational Trail, Journal of American College Health, 54(4): 227-230.
KABAT-ZINN J (2005). Full Catastrophe Living: Using theWisdom of Your Body andMindtoFaceStress, Pain, andIllness, 3.baskı, New York, Bantam Dell.
KABAT-ZINN J (2009). Letting Everything Become Your Teacher: 100 Lessons in Mindfulness. New York, NY: Bantam Dell.
KAĞITÇIBAŞI Ç (1998). İnsan ve İnsanlar. Evrim Basım Yayım. İstanbul.
KAĞITÇIBAŞI Ç. (1999). Yeni insan ve insanlar. Evrim Yayınevi. 10. baskı. İstanbul.
KAHMA N (2012). Sportandsocialclass: Thecase of Finland. International reviewforthesociology of sport. 47(1): 113-130.
KALKINMA BAKANLIĞI (2000). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Beden Eğitimi, Spor ve İstanbul Olimpiyatları Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara.
KALKINMA BAKANLIĞI (2014). Onuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı Spor Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara. Bölüm 1, 2.
KAPLAN A, ARDAHAN F (2013). Doğa Sporları Yapan Bireylerin Profilleri, Doğa Sporu Yapma Nedenleri ve Elde Ettikleri Faydalar: Antalya Örneği. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 5(8): 93-114.
KAPLAN Y, AKKAYA C (2013). Toplumsal tabaka farklılıklarının spora yansıyan sonuçları (Antalya Örneği). MediterraneanJournal of Humanities. 3(2): 143-158.
KAPLAN Y, ÇETİNKAYA G (2014). Spor yoluyla toplumsallaşma-yeniden toplumsallaşma süreci. International Journal of Science Culture and Sport. 2(2):120-125.
KAPTAN F (1998). Fen Bilgisi Ögretimi, Ankara: Anı Yayıncılık.
KARAKUŞ A (2008). En büyük eserin sensin, Başarının Psikolojisi. 7.Baskı. İstanbul: Resital-Kaizen yayıncılık.
KARAKÜÇÜK S (1989). Tarihi ve Politik Yönden Olimpiyat Oyunları, GSGM Yayınları, Ankara.
KARASAR N (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri: Kavramlar, Teknikler ve İlkeler. 27. Baskı, Ankara: Nobel Yayınevi.
KATZ D, KAHN R (1977). Örgütlerin Toplumsal Psikolojisi. Türkiye Amme İdaresi Enstitüsü Yayını, No:167, Ankara.
KAYA M, (1997). Ailede anne-baba tutumlarının çocuğun kişilik ve benlik gelişimindeki rolü. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 9(9): 193-204.
KAZANÇOĞLU İ, BAYBARS M (2016). Lisanslı spor ürünlerinin algılanan değer bileşenlerinin satın alma niyeti ile ilişkisi: Türkiye’nin en büyük üç futbol kulübünün incelenmesi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 17(1): 51-66.
KILCIGİL E (1998). Sosyal çevre-spor ilişkileri. Bağırgan Yayınevi: Ankara.
KILIÇ H, YILMAZ S, ŞAHİN İ (2009). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Olimpiyatlar Hakkındaki Farkındalığı. Spor Bilimleri Dergisi. 20 (2): 51–58.
KIM J, YAMADA N, HEO J, HAN A (2014). Health benefits of serious involvement in leisure activities among older Korean adults. International journal of qualitative studies on health and well-being. 9(1): 1-9.
KJØNNIKSEN L, FJØRTOFT I, WOLD B (2009). Attitude to physical education and participation in organized youth sports during adolescence related to physical activity in young adulthood: A 10-year longitudinal study. European physical education review, 15(2): 139-154.
KOCA C (2011). Spor Kurumlarının Yönetim Kademelerinde Kadınların Temsili. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 22(1): 1-12.
KOCA C, BULGU N (2005). Spor ve Toplumsal Cinsiyet: Genel Bir Bakış.Erişim Adresi: [http://www.stoag.hacettepe.edu.tr/SBR328_4.haftaokumasi.pdf].Erişim Tarihi: 22.09.2018.
KOLLER C, BRANDLE F (2015). Goal!. CUA Press.
KORUÇ Z, BAYAR P (1990). Kitle Sporu ve Spor Psikolojisi. Spor Ahlakı ve Spor Felsefesine Yeni Yaklaşımlar Sempozyumu. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, 115- 118.
KORYÜREK CE (2003). Olimpiyatlar.İstanbul Olimpiyat Oyunları Hazırlık ve Düzenleme Kurulu Yayınları.
KOTAMAN H (2008). Yaşamın İlk Yıllarında Çocuk Gelişiminin, Ana-Babalar İçin Önemine Dair Farkındalık Düzeyleri. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18: 94-105.
KOTAN Ç, HERGÜNER G, YAMAN Ç (2009). İlköğretim Okullarında Okuyan Sporcu öğrencilerin Spor Yapmalarında Okul ve Aile Faktörünün Etkisi (Sakarya İl Örneği), Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3 (1): 49-58.
KÖKSAL G, ÖZEL G H (2008). Çocukluk ve Ergenlik Döneminde Obezite, Klasmat Matbaacılık, Ankara.
KUAN T F (2007). Mindfulness in early Buddhism: New approaches through psychology and textual analysis of Pali, Chinese and Sanskrit sources. Routledge.
KUČEROVÁ J, RAMEŠ J, FRASER K, KRÁLÍKOVÁ E (2017). Brand Awareness And Access to Cigarettes Among Children 8–12 Years Old in the Czech Republic. Central European journal of public health, 25(3): 206-210.
KUJAWSKA A, PERKOWSKI R, ANDROSIUK-PERKOWSKA J, SKIERKOWSKA N, GAJOS M, TOPKA W, KĘDZIORA-KORNATOWSKA K (2017). Physical activity in healthy, older people. How many drops of sweat away from gain the health benefit? Journal of Education, Health and Sport. 7(7): 412-422.
KURT İ (2012). Toplumsallaşma Sürecinin Toplumsanallaşma Bağlamındaki Yolculuğu. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1): 1-10.
KUŞ S (2014). Koruyucu Aile Hizmeti ve Toplumsal Farkındalık. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışması Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Anabilim Dalı, Çanakkale.
KÜÇÜK V, RODOPMAN A A, BOZKURT S (2016). Sporcu ailelerinin sporda çocuk koruma hakkında farkındalık düzeyleri. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 1(2): 71-82.
KÜNTAY E (1991). Çocuk ve Gençlerde Davranış Bozukluğunu Düzeltici Önlem Olarak Spor. Meya Matbaacılık, İstanbul.
KWAN M, BOBKO S, FAULKNER G, DONNELLY P, CAIRNEY J (2014). Sport participation and alcohol and illicit drug use in adolescents and young adults: A systematic review of longitudinal studies. Addictive behaviors, 39(3): 497-506.
LAKER A (2012). Sociology of Sport and Physical Education: An Introduction. Routledge. Chapter 1, 2, 11, 12.
LANGER E J (1989). Mindfulness. Reading, MA, US: Addison-Wesley/Addison Wesley Longman.
Latif Sansür. (2017). Atık yağ ve pil toplayan okullara ödül verilecek. Erişim Adresi: [http://www.hurriyet.com.tr/atik-yag-ve-pil-toplayan-okullara-odul-verilece-40334218]. ErişimTarihi: 19.02.2017.
LIECHTI O, SUMI Y (2002). Awareness and the WWW. International Journal of Human-Computer Studies, 56(1), 1-5.
LISTON K (2006). Sport and Gender Relations. Sport in Society. 9(4): 616-633.
LUEBKE S, LORİÉ J (2013). Use of Bloom’s Taxonomy in Developing Reading Comprehension Specifications. Association of Test Publishers, 1(1): 1-27.
LUO J, HU F B (2002). Time trends of obesity in pre-school children in China from 1989 to 1997. International journal of obesity. 26(4): 553-558.
MACIONIS J J (2012). Sociology. 14th Edition. Pearson Education, Inc. Chapter 10,16.
MAKSIMOVIĆ M Ž, MARINKOVIĆ J M, VLAJINAC H D, MAKSIMOVIĆ J M, TOMANIĆ M S, RADAK D J (2017). Awareness and knowledge of cardiovascular disease risk factors among medical students. Wiener klinische Wochenschrift, 129 (13): 458-463.
Maltepe Üniversitesi (2013). Obeziteye Karşı El Ele Projesi. Erişim Adresi: [http://www.istka.org.tr/media/24631/obeziteye-kar%C5%9F%C4%B1-el-ele-projesi-raporu.pdf]. ErişimTarihi: 19.02.2017.
MAMAK H, KOÇ H (2011). Students participating schools summer sports review socio-economic status. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 13(3): 357-363.
MANSON J E, SKERRETT P J, GREENLAND P, VANITALLIE T B (2004). The escalating pandemics of obesity and sedentary lifestyle: a call to action for clinicians. Archives of internal medicine, 164(3): 249-258.
MARKOVITS, A S, RENSMANN L (2010). Gaming the world: how sports are reshaping global politics and culture. Princeton University Press.
MARQUES A, MARTINS J, SARMENTO H, DINIZ J, CARREIRO D C F (2014). Adolescents’ physical activity profile according to parental physical activity participation. Journal Of Human Sport Exercıse. 9(1): 81-90.
MCNEILL L H, KREUTER M W, SUBRAMANIAN S V (2006). Social environment and physical activity: a review of concepts and evidence. Social Science & Medicine, 63(4): 1011-1022.
MEEK G A, DOAK C, BRIGGS T M (2002). A Survey of Asthma Awareness, Provision and Policy in Physical Education Settings. European Journal of Physical Education, 7(2): 108-122.
MEHUS I (2005). Distinction through sport consumption: Spectators of soccer, basketball, and ski-jumping. International Review for the Sociology of Sport, 40(3): 321-333.
Mevzuat Bilgi Sistemi (2018). Mevzuat. Erişim Adresi: [http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.657.pdf]. ErişimTarihi: 19.02.2018.
MILLER S M, SIEGEL J T (2017). Youth Sports and Physical Activity: The Relationship Between Perceptions of Childhood Sport Experience and Adult Exercise Behavior. Psychology of Sport and Exercise, 33: 85-92.
MISRA V, VASHIST P, SINGH S S, MALHOTRA S, GUPTA V, DWIVEDI S N, GUPTA S K (2017). Awareness and eye health-seeking practices for cataract among urban slum population of Delhi: The North India eye disease awareness study. Indian journal of ophthalmology, 65(12): 1483-1488.
MYER G D, JAYANTHI N, DIFIORI J P, FAIGENBAUMI A D, KIEFER A W, LOGERSTEDT D, MICHELI L J (2016). Sports specialization, part II: alternative solutions to early sport specialization in youth athletes. Sports health, 8(1): 65-73.
NELSON ME, REJESKI W J, BLAIR SN, DUNCAN PW, JUDGE JO, KING AC, CAROL A, CARMEN C (2007). Physical activity and public health in older adults: recommendation from the American College of Sports Medicine and the American Heart Association. ACSM/AHA Recommendations. 116(9): 1094-1105.
NORTHCUT T B (2017). Cultivating Mindfulness in Clinical Social Work. Springer International Publishing Switzerland.
NUNOMURA M, OLIVEIRA M S (2013). Parents' support in the sports career of young gymnasts. Science of Gymnastics Journal. 5(1): 5-18.
ONGAN T H, DEMİRÖZ D M (2010). Akademik futbol: futbolda rekabet başarı ilişkisi. Hiperlink Eğitim İletişim. Yayınları.
ORR T (2016). Salem Press Encyclopedia.
OSKAY Ü (2010). XIX. Yüzyıldan Günümüze Kitle İletişiminin Kültürel İşlevleri Kuramsal Bir Yaklaşım. Der Yayınları. İstanbul.
Oktay Volkan Alkaya (2014). Türkiye'de ses getirmiş 10 sosyal farkındalık projesi. Erişim Adresi: [http://www.radikal.com.tr/radikalist/turkiyede-ses-getirmis-10-sosyal-farkindalik-projesi-1208474/]. ErişimTarihi: 19.07.2018.
ÖNCÜ E, GÜVEN Ö (2011). Beden Eğitimi Dersine Yönelik Ana-Baba Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi. Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(3): 184-195.
ÖZDİLEK Ç, ENTÜRK A, DÖŞYILMAZ E (2003). Modern Olimpiyat Oyunlarının Tarihsel Gelişimi ve Olimpiyatların Gezici Olma İlkesinin Günümüze Kadar Düzenlenen Oyunlar Açısından Değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9: 1-15.
ÖZSOY S (2009). Futbol ve Medya: Hedef Kitleden Kaynağ Dönütler. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (4), 21-43.
ÖZTÜRK F (1998). Toplumsal boyutlarıyla spor. Bağırgan Yayımevi. Bölüm 1, 11, 14, 17, 18.
PAGE R M, SUWANTEERANGKUL J (2009). Self rated health, psychosocial functioning, and health related behavior among Thai adolescents. Pediatrics International, 51(1): 120-125.
PAPAVASILIOU K A (2010). Exercise And Quality Of Life. Balkan Medical Journal. 1: 54-56.
PEHLİVAN Z (2013). Okullararası Spor Yarışmalarına Katılanların Sporu Bırakma ve Devam Etme Nedenleri. Spor Bilimleri Dergisi, 24(3): 209-225.
PELAK C F (2005). Negotiating Gender/Race/Class Constraints in the New South Africa: A Case Study of Women’s Soccer. International Review for the Sociolgy of Sport, 40 (1):53-70.
PERKINS D F, JACOBS J E, BARBER B L, ECCLES J S (2004). Childhood and Adolescent Sports Participation As Predictors of Participation in Sports and Physical Fitness Activities During Young Adulthood. Youth Society, 35(4): 495-520.
PERRY CK, SAELENS BE, THOMPSON B. (2011). Intrapersonal, Behavioral, and Environmental Factors Associated With Meeting Recommended Physical Activity Among Rural Latino Youth. Pediatric Exercise Science. 23(4): 521–536.
PETERSEN J C, JUDGE L W, PETERSEN J C (2016). An International Analysis of Youth Olympic Games Awareness and Consumption Intention. XIV. Sport Marketing Association Conference. Long Abstract.
PFEIFER C, CORNELIßEN T (2010). The impact of participation in sports on educational attainment New evidence from Germany. Economics of Education Review, 29 (1): 94-103.
POULIOU T, SERA F, GRIFFITHS L, JOSHI H, GERACI M, CORTINA-BORJA M, LAW C. (2014). Environmental influences on children's physical activity. Journal of Epidemiol Community Health, 69(1). 77-85.
PUGLIESE J, TINSLEY B (2007). Parental socialization of child and adolescent physical activity: A meta-analysis. Journal of Family Psychology, 21: 331-343.
RAJ V P R B, PRIYA V V, GAYATHRI R (2018). Awareness on diseases spread through currency. Drug Invention Today, 10(8): 1400-1403.
RAVICHANDRAN P (2017). Awareness and impact of electronic media on farmers. Mysore Journal of Agricultural Sciences, 51(3): 735-741.
REED J A, WILSON D K (2006). Awareness and use of a university recreational trail. Journal of American College Health, 54(4): 227-230.
ROBERTSON J, EMERSON E (2010). Participation in sports by people with intellectual disabilities in England: A brief report. Journal of Applied Research in Intellectual Disabilities, 23(6): 616-622.
SAĞLAM S (2015). Türkiye'de Toplumsal Tabakalaşma ve Toplumsal Sınıflar (1923-1960). Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 23: 287-297.
SAKALLI N (2001). Beliefs About Wife Beating Among Turkish College Students: The Effects of Patriarchy, sexism, and sex differences. Sex Roles, 44: 599-610.
SARI İ (2016). Büyük Sorun; Eğitim: Kurtuluş, Eğitilmiş İnsan. Nokta ekitap.
SARIER Y (2016). Türkiye’de öğrencilerin akademik başarısını etkileyen faktörler: bir meta-analiz çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(3): 609-627.
SCAMBLER G (2005). Sport and society: History, power and culture. McGraw-Hill Education (UK).
SELÇUK Z, KAYIK H, OKUT L (2004). Çoklu Zeka Uygulamaları, Nobel Yayınları, 4. Baskı, Ankara.
SENEMOĞLU N (1997). Gelişim, Öğrenme ve Öğretme, Gazi Büro Kitabevi, Ankara.
SEVER M (2016). Eğitimin Toplumsal Temelleri. Eğitim Bilimine Giriş. Pegem Akademi. Ankara.
SHAPIRO S L CARLSON L E, ASTIN J A, FREEDMAN B (2006). Mechanisms of mindfulness. Journal of Clinical Psychology. 62:373-86.
SHARMA R S, FOO S, MORALES-ARROYO M (2008). Developing Corporate Taxonomies for Knowledge Auditability: A Framework for Good Practices. Knowledge Organization, 35 (1): 1-33.
SHEPHARD R J (2001). Gender, physical activity, and aging. CRC Press.
SIESMAA E, BLITVICH J, TELFORD A, FINCH C (2011). Factors that are most influential in children's continued and discontinued participation in organised sport: The role of sport injury and injury risk perceptions. Nova Science. 1: 47-84.
SINGH R C, DEVI K S (2013). Attitude of higher secondary level student towards games and sports. International Journal of Physical Education, Fitness and Sports, 2(4): 80-85.
SOMERSET S, HOARE D J (2018). Barriers to voluntary participation in sport for children: a systematic review. BMC pediatrics, 18: 1-19.
SOYLU Y, ATİK F, ÖÇALAN M (2017). Ergenlerin Sosyal Görünüş Kaygısı Düzeylerinin İncelenmesi (Kırıkkale İli Örneği). Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 1: 38-45.
SOYUER F, SOYUER A (2008). Yaşlılık ve fiziksel aktivite. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 15(3): 219-224.
SÖNMEZ V (1993). Program Geliştirmede Öğretmen El Kitabı. 4. Baskı. Ankara: Adım Yayıncılık. Bölüm 3, 4, 5.
STALSBERG R, PEDERSEN A V (2010). Effects of socio-economic status on the physical activity in adolescents: a systematic review of the evidence. Scandinavian journal of medicine science in sports, 20(3): 368-383.
SUNAY H (2010). Sporda Organizasyon. 1. Baskı. Gazi Kitabevi. Ankara.
SUNAY H (2017). Spor Bilimlerinin Sosyolojik Temelleri. Spor Bilimlerine Giriş. Gazi Kitabevi. Ankara. Bölüm 4.
SUNAY H, SARACAOĞLU A S (2003). Türk sporcusunun spordan beklentileri ile spora yönelten unsurlar. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(1): 43-48.
ŞAHİN H M (2003). Türk Spor Kültüründe Aba Güreşi, Gaziantepspor Kulübü Spor Eğitim Yayınları, Ankara.
ŞAHİN H Ş, YENİÇERİ Z (2015). “Farkındalık” Üzerine Üç Araç: Psikolojik Farkındalık, Bütünleyici Kendilik Farkındalığı ve Toronto Bilgece Farkındalık Ölçekleri. Türk Psikoloji Dergisi, 30 (76): 48-64.
ŞAHİN M Y, İMAMOĞLU A F (2011). Akademisyenlerin ve Milletvekillerinin Spor Siyaset Etkileşimine Yönelik Görüşleri. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(2): 25-44.
ŞAHİN M Y, TUNÇKOL H M (2010). İşçi Hareketlerinin Futbolun Tarihsel Gelişim Sürecine Etkisi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1: 219-236.
ŞAHİN S (2009). Muhteşem Farkındalık 1. Baskı Cinius Yayınları.İstanbul.
ŞAHİNEL S (2002). Eleştirel Düşünme, Ankara: Pegem Yayınları.
ŞENTUNA M (2013). Türk Antrenörlerinin Modern Olimpiyat Oyunları Hakkındaki Farkındalık Düzeylerinin Belirlenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11 (1): 41-46.
TALİMCİLER A (2005). Kurumlara Sosyolojik Bakış. (Ed. Güçlü, S.) Birey Yayıncılık, İstanbul. Bölüm 10.
TALİMCİLER A (2008). Futbol değil iş: endüstriyel futbol. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 26: 89-114.
TALİMCİLER A (2010). Sporun sosyolojisi, sosyolojinin sporu. Bağlam Yayınları. Bölüm 1,2.
TELAMA R, YANG X, HIRVENSALO M, RAITAKARI O (2006). Participation in organized youth sport as a predictor of adult physical activity: A 21-year longitudinal study. Pediatric Exercise Science, 17: 76-88.
TELLİ E, ZAFER Ü (2016). Üniversite Öğrencilerinin Sosyo-Demografik Özelliklerine Göre Sosyal Görünüş Kaygısı: Bir Alan Araştırması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15): 134-146.
THRANE C (2001). Sportspectatorship in Scandinavia: A class phenomenon? International Review for the Sociology of Sport, 36(2): 149-163.
TOMIK R, OLEX-ZARYCHTA D, MYNARSKI W (2012). Social values of sport participation and their significance for youth attitudes towards physical education and sport. Studies in Physical Culture and Tourism, 19(2): 99-104.
TOMLINSON A, YOUNG C (2006). National identity and global sports events: Culture, politics, and spectacle in the Olympics and the football World Cup. Suny Press.
TREUTHART M P (1990). Adopting a more realistic definition of family. Gonz. L. Rev.
TUNAY K B (2009). Makro ekonomi teori ve politika. İstanbul: Hiperlink.
TUYCKOM C V, SCHEERDER J (2010). Sport for All? Insight into Stratificaiton and Compensation Mechanisms of Sporting Activity. European Union Member States. Sport, Education and Society. 15(4):495-512.
Türk Dil Kurumu (2018). Güncel Türkçe Sözlük. Erişim Adresi: [http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5c27f4bfc06cc6.44500514]. ErişimTarihi: 19.02.2018.
Türk Dil Kurumu (2018). Güncel Türkçe Sözlük. Erişim Adresi:[http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5c2a5c30c58192.82972126]. ErişimTarihi: 31.12.2018.
Türk Dil Kurumu (2018). Güncel Türkçe Sözlük. Erişim Adresi: [http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5c2a5c3d2a2739.67712057]. ErişimTarihi: 31.12.2018.
Türkiye Büyük Millet Meclisi (2018). Kanunlar. Erişim Adresi: [https://www.tbmm.gov.tr/kanunlar/k4857.html]. ErişimTarihi: 31.12.2018.
Türkiye İstatistik Kurumu (2018). Türkiye İstatistik Enstitüsü Kurumu Hane Halkı Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması, 2008 – 2018 Erişim Adresi: [http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=24862]. ErişimTarihi: 28.08.2018.
Türkiye Sağlıklı Kentler Birliği (2010). Sağlıklı bir şehir aktif bir şehirdir: bir fiziksel aktivite planlama rehberi. Erişim Adresi: [http://www.skb.gov.tr/wp-content/uploads/2010/07/Fiziksel_Aktivite_Planlama_Rehberi.pdf]. ErişimTarihi: 19.02.2018.
TÜRKKAHRAMAN M (2009). Teorik ve Fonksiyonal Açıdan Toplumsal Kurumlar ve Kurumlararası İlişkiler. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2): 25-46.
TÜRKOĞLU Ç (2016). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Ortaokul Beden Eğitimi ve Spor Dersi Öğretim Programı Hakkındaki Farkındalık Durumlarının İncelenmesi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara.
UZUNASLAN A (2005). Antik Roma’da Gladyatör Oyunları. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 12:15-58.
ÜNAL H, EKİCİ S, GERİ S (2012). Alt Sosyo-Ekonomik Yapıya Sahip Ailelerin Çocuklarına Spor Yaptırma Düşüncelerinin İncelenmesi (Muğla Örneği). Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Dergisi. 7 (1): 34-44.
ÜLTANIR G (2005). Eğitimde planlama ve değerlendirme'de kuram ve teknikler. Nobel Yayınları.
ÜNLÜ S (2004). Sosyal psikoloji. Eskişehir, A.Ü. Yayınları.
ÜNLÜTEPE Ş (2000). Spor ve eğitim ilişkisi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi. 10: 171-174.
VAROL R, VAROL S, TÜRKMEN M (2017). Bartın Üniversitesinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Spora Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi. 3(2): 316-329.
VATANSEVER Ö M (2018). Farklı Fiziksel Aktivite Düzeyindeki Sağlıklı Bireylerde Vücut Farkındalığı İle Denge ve Postür Arasındaki İlişkinin İncelenmesi.Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri EnstitüsüFizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
VESCIO JA, WILDE K, CROSSWHITE JJ (2005) Profiling sport role models to enhance initiatives for adolescent girls in physical education and sport. European Physical Education Review. 1(2): 153–170.
VOIGT D (1998). Spor Sosyolojisi. (Çeviri: Atalay A.). Alkım Yayınları. 1.Baskı.İstanbul.
VRONDOU O, KRIEMADIS T, DOUVIS J, LEIVADI S (2017). Athens 2004 Sponsorship Awareness Evaluation. Gymnasium Scientific Journal of Education, Sports & Health, 15(1): 249-266.
WALKER S, ENZ M (2006). The impact of professionals ports on the local economy. W. New Eng. L. Rev.
WARDE A (2006). Cultural Capital and The Place of Sport. Cultural Trends, Routledge.
WATCHMAN T, SPENCER CAVALIERE N (2017). Times have changed: Parent perspectives on children's free play and sport. Psychology of Sport and Exercise, 32: 102-112.
WELK G J, WOOD K, MORSS G (2003). Parental influences on physical activity of children: An exploration of potential mechanisms. Pediatric Exercise Science, 15(1): 19-33.
WESTEN D (1999). Psychology: Mind, brain, and culture, 2nd. Ed. New York: Wiley.
WHEELER S (2012). The significance of family culture for sports participation. International Review for the Sociology of Sport, 47(2): 235-252.
WIJTZES A I, JANSEN W, BOUTHOORN S H, POT N, HOFMAN A, JADDOE V W, RAAT H (2014). Social inequalities in young children’s sports participation and outdoor play. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 11(1): 1-10.
WILSON C T (2002). The Paradox of Social Class and Sport Involvement: The Roles of Cultural and Economic Capital. International Review For The Sociology of Sport, 37 (1): 5-16.
WORLD HEALTH ORGANISATION (2016). Report of the Commission on Ending Childhood Obesity.
WORLD HEALTH ORGANIZATION (2003). Technical Report Series 916. Diet, Nutrition and the Prevention of Chronic Diseases. WHO, Geneva.
WORLD HEALTH ORGANIZATION (2009). Global health risks: mortality and burden of disease attributable to selected major risks. WHO, Geneva.
YALÇIN U, BALCI V (2013). 7-14 Yaş arası çocuklarda spora katılımdan sonra okul başarılarında, fiziksel ve sosyal davranışlarında oluşan değişimlerin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(1): 27-33.
YAO C A, RHODES R E (2015). Parental correlates in child and adolescent physical activity: a meta-analysis. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 12(1): 1-10.
YENEL İF (2016). Sporda Etkili İletişim. (Editör: Yetim A., Cengiz R.) Spor Yayınevi. Ankara.
YETİM A (2000). Sporun sosyal görünümü. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(1): 63-72.
YETİM A (2014). Sosyoloji ve Spor. Morpa Kültür Yayınları. Ankara.Bölüm 2, 3.
YETİM A (2016). Sporun Tanımı, Alanı, Amaç ve Fonksiyonları. Sporda Etkili İletişim. Spor Kitabevi. Ankara. Bölüm 1.
YETİM A, CENGİZ R (2012). İletişim ve Spor. Berikan Yayınevi Ankara.
YILDIZ A, ARI Ç, YILMAZ B (2017). Üniversite Öğrencilerinin Spora Yönelik Tutumlarının İncelenmesi (Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Örneği). Muş Alparslan Üniversitesi Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 1(1): 35-45.
Yıldız Nevin Gündoğmuş. (2017). 2016'da 720 ton atık pil toplandı. Erişim Adresi: [https://www.aa.com.tr/tr/ekonomi/2016da-720-ton-atik-pil-toplandi/732349]. ErişimTarihi: 19.02.2017.
YILMAZ S, SARPKAYA R (2011). Eğitim bilimine giriş. Anı Yayıncılık.
YOUNG J A, SYMONS C M, PAIN M D, HARVEY J T, EIME R M, CRAIKE M, PAYNE W R (2015). Role models of Australian female adolescents: A longitudinal study to inform programmes designed to increase physical activity and sport participation. European Physical Education Review, 21(4): 451-466.
YÜCEL A, KILIÇ B, KORKMAZ M, GÖRAL K (2015). Spor Yapan Çocukların Spor Tercihleri ve Bunu Etkileyen Bazı Faktörlerin İncelenmesi. Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık ve Tıp Bilimleri Dergisi, 14(5): 20-54.
YÜKSEL M (2014). Cinsiyet ve spor. Tarih Okulu Dergisi, 7(19): 663-684.
YÜKSEL M (2015). Eğitim düzeyi farklılıklarının spora yansıması. International Journal of Social Science, 31: 149-165.
ZENCİRKIRAN M (2016). Sosyoloji. Dora Yayınevi, Ankara.
ZGOURIDES G D, ZGOURIDES C S (2000). Sociology; Cliff quick review., IDG Books Worldwide, Inc. California. 1nd Ed.
ZIPPENFENING H, SIRBU E (2014). Benefits of exercise on physical and mental health in rheumatoid arthritis patients. Timisoara Physical Education and Rehabilitation Journal. 7(3): 58-63.
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
